Aanpassingen

 Bij nieuwe fietsen is er altijd na enige tijd iets aan te passen, is mijn ervaring. Zo heb ik aan de Toxy nu een koffer gemaakt, gewoon gekocht hoor, niet zelf gefabriceerd. Inhoud is 70 liter, ik hoop al m’n kampeerspullen mee te kunnen nemen. In het uiterste geval zou ik er nog een kleine imperiaal op kunnen maken. 

Bij de laatste rit bleek, dat de stoel iets te ver achterover staat, ik kan niet goed m’n hoofd op het steun laten rusten. Ik houd er niet van te ver achterover te liggen. Blijkt dat eerst de koffer eraf moet om de stoel te kunnen verstellen. Gelukkig zit ie maar met 4 bouten vast. 1 standje hoger is al voldoende. 

Ook de Top end force 2, m’n handbike, kon aangepast worden. Ik heb al enige tijd last van m’n pirifomis bij m’n rechtervleugel. Daarvoor bij de osteopaat in behandeling. Dat gaat de goede kant op, maar als ik op m’n handbike lig, komt er na enige tijd irritatie vanwege een buis waarop m’n bil ligt. Stukje extra schuimrubber ertussen en de stoel wat verder achterover, zodat er niet teveel druk op m’n bil komt. Dat helpt gelukkig. En niet te ver achterover, zodat het niet prettig meer ligt. Nu is mijn ervaring dat ik op een handbike wat meer achterover kan. Wellicht omdat ik m’n armen gebruik om te rijden en bij een gewone ligger is dat natuurlijk niet zo.

Nog een aanpassing is dat m’n onlangs aangeschafte Koga randonneur weer de deur uit gaat. Rechtop fietsen is echt niet meer goed voor rug en schouders, bleek tijdens onze vakantie in Toscane. Ligt natuurlijk ook aan veel klimmen daar met alle bagage op de fiets. Toch gaat dat liggend veel beter en op een trike helemaal zonder problemen. Zelfs M is ervan overtuigd niet meer te klimmen met een Koga. Dat wordt dus zoeken naar een trike voor haar, liefst met motor. En vouwbaar. Er staat een mooie Greenspeed te koop, maar al behoorlijk lang, dan heb ik gelijk twijfels. Misschien dat een van de lezers er iets over kan zeggen?

Klimmen met de Toxy

Nu imiddels al genoeg kilometers met de Toxy gereden om me er comfortabel op te voelen. Dus wordt het tijd voor wat ik graag doe, klimmen. Gelukkig woon ik op redelijke afstand van de Posbank, zodat ik daar naar genoegen kan rijden. 

De Toxy heeft een enorm voorblad van 60 tanden. Of ik ermee omhoog zou komen wist ik vooraf niet.Ik heb niet gekeken wat het grootste blad van de cassette is, maar dat zal 28 of 32 zijn vermoed ik. Nou, dat is nogal een verzet!

De route ernaartoe is voldoende lang om warm te draaien en bij Laag Soeren draai ik de Schaapsallee op. Die begint rustig met 1 of twee % stijging, dat gaat prima. Allengs wordt het steiler, tot ik aan 7 % zit volgens Garmin. Terugschakelen dus. Dat gaat niet goed, het wil niet draaien in het kleinse verzet. Ik vermoed dan nog een slechte afstelling van de dreailleur, maar dat blijkt bij thuiskomst iets ander, waarover zo meer. Het blijft ook niet goed in de tweede versnelling lopen, dus maar naar drie, soms even twee. Met een snelheid van rond 10 kom ik die 7 % wel op. Erg lage cadans, dat weer wel. Maar wonderwel lukt het met een zo zwaar verzet te klimmen. Ik denk door de voorwielaandrijving, je trekt jezelf omhoog in plaats van duwen. Bovendien is de fiets maar 13 kilo en je kan erg veel kracht zetten vanuit je rug in de stoel. Het lukt, ik kom boven met niet eens zo"n heel hoge hartslag.

Thuis maar even opgehangen aan het stuur, zodat ik de derailleur eens goed kan afstellen. Dat is nodig, maar helpt niet om goed in het kleinste verzet te kunnen. Wat blijkt? De ketting is te kort en trekt de derailleur zo strak dat de ketting er niet goed meer door wil. Nu heb ik altijd van alles in de schuur liggen, dus ook stukken ketting. Een stuk is te kort, met een tweede stuk erbij ook nog, dan de derde ook maar. Het zijn wel verschillende kettingen, maar alledrie voor 9 speed. Even goed onde de loupe genomen en mijn inschatting is dat ze wel compatibel zijn. Op lengte gemaakt en goed zijwaartse kracht erop bij de overgang van de ene naar de andere. Om te checken of ze goed vastzitten. Dat zit goed. 

Na het eten de proef op de som. Even flink optrekken, een paar keer,  om kracht op de ketting te zetten. Kijken of ie het houdt. Voorlopig wel. Misschien wat onorthodox, drie stukken ketting van verschillende soort, maar met een pons kan je dat goed aan elkaar krijgen. De ketting loopt ook nog eens veel beter dan de oude. Dat terwijl de fiets door de vorige eigenaar niet veel gebruikt is. 

CU

Toxy time en meer

 Het was weer eens tijd voor ee ritje met de Toxy, te lang geleden (: Nu het nog volop zomer is kan dat erg goed. Ik begin steeds meer aan deze fantastische fiets te wennen. Dat is te zien aan de snelheid waarmee ik nu durf te rijden. 

Het wennen is vooral het aerostuur, elke beweging met een van mn armen geeft beweging aan het stuur. Het stuurt erg direct, dus een slinger over de weg heb ik zo gemaakt. ook de bidon pakken en drinken was spannend, maar gaat beter. Heb vandaag boven de 30 per uur gereden en dat gaat goed. In principe erg stabiele fiets, dus ligt het gewoonweg aan het wennen door vaker te rijden. Zie hier mn ritje:

 Vorige week veel kilometers gemaakt. Eerst van zondag tot en met woensdag een kampeertrip met de ICE sprint. Heerlijke fiets om vol bepakt mee te toeren. 

Van huis uit met een omweg over Emmerich naar Groesbeek geredenen op een mooie natuurcamping gestaan. De volgende dag overgestoken naar Cuijk om van daar af de Maasroute te fietsen, je raadt het al, langs de Maas de hele dag. Mooie route, maar wel veel tussen struikgewas, waardoor weining zicht, ook al door de lage zit natuurlijk.En als het dan eens meer open was, ging het tussen de hoge maisvelden door. Nederland is echt een maisland. Gekampeerd op weer een natuurcaming, deze keer Nederhemert zuid. Op zich mooie camping, maar wel veel en luidruchtig spelende kinderen. En een wat minder mooi plekje als alleen reizende fietser. 

De volgende dag overgestoken naar de Waal, om het Rijnfietspad te doen, dan wel de Waalvariant. Mooier dan de Maasroute, veel opener en daardoor veel vergezichten. Met Oostendwind wel de hele dag wind tegen......Einde van de middag op een mooie kleine camping bij Aerdt terechtgekomen. Geen natuurcamping, maar qua opzet zou het er best een kunnen zijn. En ruime binnenruimte voor slecht weer, kookgelegenheid binnen voor fietsers en verkoop biologische producten. En een mooi klein trekkersveld met picknicktafels. De vierde dag verder langs Rijn en IJssel naar huis.

Een paar dagen rust en op zaterdag de Langste LOL gereden, met de Alpha 7. Het jaarlijkse evenement van onze plaatselijke ligfietsclub. Ooit begonnen als RIJS, rondje IJsselmeer, maar vanwege sluiting van het fietspad over de afsluitdijk is dat niet meer mogelijk. Dit keer was het 290 kilometer voor mij. Zie hier onder de route.

 

 

Tja, en dan stond gisteren de Top end force me aan te kijken met een blik van " wanneer mag ik weer eens naar buiten?" Dus even een uurtje de armen hun werk laten doen.

Toch weer terug

 Tja, er gebeurt op MeWe niets voor wat betreft ligfietsen. En facebook heb ik echt vaarwel gezegd. Google gebruik ik niet als zoekmachine, wel voor YouTube. Dus dan kan ik ook blogger blijven gebruiken. Heb ik in ieder geval nog een beetje contact met andere ligfietsen.

Heb ik iets te melden? Ja, altijd wel wat. Na jarenlang allerlei verschillende fietsen gehad te hebben, begin ik nu een beetje in de richting van een stabiele renstal te komen.

Eerst de open liggers. Ooit begonnen met een Zephyr, in 2001. Vanwege verandering van werk die weer verkocht. Jaren later, 2011, weer een oud ongedefinieerd model gekocht om weer eens te kijken hoe het zou bevallen. Goed dus. Weer een Zephyr aangeschaft, maar inmiddels vond ik het wat verouderd. 

Vanwege woon-werkverkeer afstand van ruim 50 kilometer enkele reis werd het een velomobiel, 20 inch Quest. Dat beviel goed, maar open rijden trok toch ook wel. Nou ja, ik zal hier niet elke aan en verkoop benomen, want dan wordt het een heeeeeeeel lang verhaal. Wat zoal in de schuur heeft gestaan aan open liggers: hurricane, taifun, m5 midracer, m5 city cruiser, raptobike, performer, toxy, greenmachine

Trikes: catrike, ice sprint, VTX, HP scorpion, HP gekko

Velomobielen: Quest 20 inch, Quest 26 inch, DF, Strada, Quatrevelo, Alpha 7.

Nu het zich stabiliseert kan ik zeggen dat de Alpha 7 een blijver is. Met mijn postuur is dat een prima passende fiets. Ook nog eens makkelijk in onderhoud. Qua trike is het nu een ouder, maar uitstond onderhouden model Ice sprint 2 fs. Open ligger is als stadsfiets de Greenmachine. Deze heb ik geprobeerd als vakantiefiets, maar daarvoor vond ik het niet fijn. Als sportieve fiets is het de Toxy ZR. Heerlijke fiets met aero stuur. 

En dan staat er ook nog een handboek. Na een tijdje uitgeprobeerd te hebben op een Varna, heb ik een modernere en beter rijdende Top end force 2.

Nu ik al even met pensioen ben, wordt elke fiets wel wekelijks gebruikt. De handboek heb ik om m’n bovenlichaam te trainen. Als ik alleen ligfiets, heb ik vast wel sterke benen, maar er is meer. Ik merk ook dat het helpt om het ligfietsen beter te doen, omdat je daarbij ook je buikspieren gebruikt. Die train ik dan met handbiken.

tot ziens op MeWe

 Dag,

 

vanwege in mijn ogen ongeoorloofde steun aan de nazi's in Amerika, verlaat ik Google, dus ook Blogger. Ik ben, voor de geinteresseerden, te vinden op MeWe. Gewoon onder mijn eigen naam. 

Tref ik je daar?

Alweer een andere

 Verandering van spijs doet eten. Na drie questen, twee strada’s, een df en een A7 staat er nu een QV in de stal.

Dat zit zo, ik heb in de 50 jaar dat ik fiets nog nooit de ideale fiets gehad. Altijd was er wel wat dat niet goed beviel. Nou ja, niet goed, met een racefiets kan je moeilijk het bos in, met een atb is het op de weg niet ideaal. Destijds een hybride was van beide niet voldoende.

Nu ik al jaren ligfiets is er dus ook al veel gepasseerd hier. M’n voorlaatste is de Alpha 7, zoals in eerdere posts vermeld. Fijne fiets, licht en snel. Maar steeds moeilijker uitstappen. Zal met de leeftijd te maken hebben. Dus al bijna een jaar aan het oriënteren, ik ga niet over 1 nacht ijs. Snoek l geprobeerd, te ruim. Tuna geprobeerd, te weinig verbetering tov de Alpha. De Buelk en Milan vind ik niet mooi.

Bij LOL en MT rijden relatief veel QV’s rond en bij navraag is iedereen voluit tevreden. Staat er ineens een te koop bij vm.nl Bijna nieuw en volop opties. Testrit gedaan na er met de Alpha heen gereden te hebben. Dus niet optimaal fris. Korte rit gemaakt en met m’n Polar de data opgenomen. Weinig verschil met de Alpha, hoewel waarschijnlijk bij langere ritten het hogere gewicht wel zal gaan meespelen. Knoop doorgehakt en gekocht.  De week erna de fiets opgehaald en naar huis gereden. Mn langzaamste rit vanaf Dronten ooit gereden. T zal toch geen miskoop zijn geweest? Inspectie van voorbanden geeft lage druk. Dat zal het zijn geweest. De dagen erna wat meer gereden, zitpositie wat aangepast. Na het fietsen geven andere spieren dan normaal presentie met stijfheid. Tja, elke fiets zit anders dus dat lijkt verklaarbaar. Winterritten zijn wellicht ook niet ideaal om te vergelijken, want het weer wisselt van net boven nul naar 8 graden gisteren.

Over het algemeen tevreden, hoewel een stemmetje nog wel fluistert of het wel de juiste beslissing was. De Alpha is verkocht, maar staat nog hier vanwege vakantie van de koper. Kan nog steeds terug dus……

Voordelen van de QV zijn bekend, maar toch even genoemd: ruime in en uitstap, met winterkap, vizier en minivizier comfortabel in de kou en wind, wendbaar door vier wielen en kleine draaicirkel, snel bochtenwerk, ruimte om veel mee te nemen (nadeel is dan overgewicht)

Wat nog te verbeteren, aan te passen? Kap rammelt op klinkerwegen, dus tochtstrip in de gleuf plakken. Crank iets dichterbij zetten. Luchtvering minder hard zetten voor comfort op klinkerwegen; ik ben niet zwaar dus deze hoeft niet keihard. 

Lekker fietsweer

 Vandaag was het echt heerlijk fietsweer. Beetje wind uit het zuiden dus die richting in gegaan. Bekende stukken uiteraard, stukje van de Varsselring, een motorcircuit op de openbare weg. Staat er een actiebord tot behoud van het circuit. Nou, dat hoeft voor mij nu ook weer niet. Na Zelhem rijd ik iets anders het dorp uit, zodat ik toch weer nieuwe wegen rijd. Altijd leuk, soms wel opletten dat het niet met een flauwe bocht weer terug gaat. Dat kan hier zomaar, in de Achterhoek.

Onderweg m’n eerste lekke band van het jaar, hebben we dat ook weer gehad. Ik schat dat deze banden er nu zo’n 10.000 km onder liggen. Bij inspectie wel veel minieme steentjes in het loopvlak, dus thuis direct maar twee nieuwe besteld bij Ymte. Continental speed, inmiddels mijn favoriet. 

Door maar weer na het verwisselen. Via randje Doetinchem naar Hummelo, daar buitenom richting Toldijk en via Baak en Wichmond weer thuisgekomen. Inmiddels 579 kilometer gereden dit jaar. Lekker genieten van niet meer werken en rijden als het kan. 

Tot de volgende.

Onderhoud

https://strava.app.link/SwAi32lazPb

Omdat het zo lekker weer was vandaag, een favoriet rondje gefietst. 

Na wat onderhoud gepleegd te hebben, aan de Alpha 7. Het meeste doe ik zelf, wat ik niet kan probeer ik af te kijken zodat ik het de volgende keer zelf kan. YouTube helpt ook wel.

De carbon wieldeksels waren er zaterdag tijdens de rit met MT afgewaaid. Ze zitten met tiewraps en kit vast aan de spaken en met klittenband aan de velg. Nat en vies weer maakt klittenband kwetsbaar en als de wind eronder komt houdt de kite het ook niet, bleek dus. Dan maar weer de wieldoekjes erop, die waaien niet zomaar weg. Verder liep de ketting wat stroef en dat blijkt bij inspectie aan de derailleur te liggen. De wieltjes zaten helemaal vol met zwarte smeer. Volgende keer ook maar de buizen doen, ben ik nu vergeten. Wat ik ook graag eens wil doen en via YouTube heb gezien hoe het moet, is het achterwiel eruit. Om de as een keer goed schoon te maken en de wielkast. Moet niet moeilijk zijn, zo te zien. Wat ik vaak vergeet, is op tijd de banden op te pompen. Voor heb ik continental speed, die waren wel aan wat extra bars toe. Achter de contact urban, zat nog 2 bar in…… Ik denk dat ik me maar eens voorneem om het maandelijks te doen, bijvoorbeeld voorafgaand aan onze LOL tocht. 

Goed, dit was de laatste vm tocht van dit jaar, voor zover ik nu kan overzien. 

Beter?

 Na ruim een jaar weer eens een post van mij. Veel qua ligfietsen vindt plaats op facebook, maar dat medium wordt slechter en slechter. Er komen dagelijks meldingen van mensen uit de hele wereld die je vriend willen worden. Wat heb ik eraan? Ik begon ermee, omdat ik meer over ligfietsen wilde zien en lezen. Er is ook iets via ligfiets.net, ligfietsers.nl. Dat komt mij over als enigszins dorpspleinerig. Niet geheel mijn ding, zeker niet wat reacties betreft.

Dus val ik terug op blogger, waar minder gebeurt, maar des te leuker. Serieuze acties en vragen op leuke en interessante onderwerpen.

Wat heb ik zelf te melden? Welnu, momenteel rijd ik een Alpha 7, een Greenmachine en een ICE VTX. Ook nog een HP scorpion in de schuur, maar die gaat in het voorjaar waarschijnlijk in de verkoop. De Alpha voor langere tochten, de Greenmachine voor vakantie waarbij ook bospaden gereden worden en de VTX voor klimmen in de bergen. Met de scorpion heb ik dat gedaan, maar die is erg zwaar. Wat wel goed ging ermee, was m’n fietscaravan trekken. Daarmee heb ik twee keer een meerdaagse fietstocht gemaakt. Hellingen tot 3% zijn te doen, maar niet voor heel lang. Dus een Nederlandse aangelegenheid.

Dat klimmen betrof de col d’l Iseran, een sponsortocht. Komend jaar staat de Stelvio op de agenda. Ik speel met de gedachte daaromheen te fietsen, goede voorbereiding. 

Bijgaand wat foto’s.

De caravan heb ik zelf gemaakt, als basis een frame van een oude hondenkar. Met triplex wanden en dak gemaakt. Deur erin, ramen erin en aan de achterkant een kleine keuken. Gewicht weet ik niet, wel dat ik er gemiddeld 13 kilometer per uur mee rijd. Lekker rustig zoeven. Je kan er niet overal mee komen, vandaar de Greenmachine, zodat we samen kunnen fietsen. 

Wisseling van de wacht

 Na mijn vorige post weer even niets gepubliceerd. Niet dat ik niets te melden heb, maar meer aan het fietsen.

Ik was, ben eigenlijk nog steeds, zeer positief over de Strada. Maar gaandeweg blijk ik toch wel wat meer van snelheid te houden, daarom wat rondgekeken. Een DF geprobeerd, geen xl, maar die is te klein. Is wel een mooie fiets en staat nog steeds te koop in Borculo.

Tweede was een Alpha 7. Destijds op de Spezi in 2019 gezien, toen ie net op de markt was. Op het eerste gezicht zag ik weinig verschil met de DF, maar als je beter kijkt is er weg degelijk een aantal dingen anders. Ruimte achterin is krapper, dus hoe dat straks met de kampeerspullen moet? Luchtinlaat zit wat dieper, er is geen binnenlampje, instapgat is smal. Hoe ik er over 5 jaar, als ik 70 ben, uit moet komen weet ik nog niet 😉.

Gekocht dus. Drie jaar oud, mooie staat en slechts 10.000 gereden. Rijdt goed, vergelijkbaar met DF. Wat sneller optrekken, vanwege lager gewicht. Ben nu nog wat aan het aanpassen aan mijn wensen. Een goed geplaatst vizier bijvoorbeeld. Is er bij geleverd, maar doordat de ‘gleuf’ van de top dicht bij het instapgat begint, zit er een bocht in het vizier. Dat gisteren opgelost door een klein ‘pilaartje’ van Lexen in het midden te doen om het omhoog te houden.  De spiegel zit achte het vizier, waardoor je driedubbele reflectie hebt als bijvoorbeeld de zon schijnt, of lampen van een auto erop schijnen. Vizier naar voren, of spiegels naar achteren? Bij die laatste optie moet een extra gaatje geboord en zit er een voor niets in. Dat is jammer. Vizier verder naar voren heeft wellicht minder effect op inkomende wind. Maar dat kost slecht twee strikjes klittenband….

Om het ruimtegebrek op te lossen maak ik zelf van dun triplex twee bagagewandjes voorin. Blanke lak erop en met klittenband vastgezet moet dat voldoende zijn.

Kap en zomerdag zijn in bestelling. Voorbanden moet ik nog omwisselen voor conti urban, die vandaag komen. 

Dan weer rijden en kijken of het verbeterd is.

Daar ben ik weer.

 Zo, ruim drie jaar geleden mijn laatste post hier. Ik zat vooral op Facebook naar ligfietsgerelateerde dingen te kijken. Leuk, maar ook wat beperkt.

Heb ik iets te melden? ja, de DF is ingewisseld voor een nieuwe Strada, april vorig jaar. Waarom? DF rijdt fantastisch, zonder meer. Ik ervaarde ook minpunten. Voor mijn gevoel van stug, waardoor trillingen doorgingen naar mijn hoofd. Aangezien ik veel last heb van mijn evenwichtsorgaan, deze vindt dat getril niet zo fijn, ben ik weer terug bij een Strada. Al eerder gehad, fijne fiets.

Ook de bandenkeuze voor de DF vind ik te mager. Keiharde smalle bandjes lopen erg strak en snel, maar geven die trillingen dus ook direct door. 

Momenteel rijd ik met Gocycles voor en Almotion achter. Beide banden uit productie. Gelukkig heb ik de laatste twee Gocycles van VM.NL kunnen kopen. Voor de Almotion lijkt de Conti Urban een goed alternatief, heb ik ook onder mijn trike achter. 

De banden zijn fijn, door de grote maat lekker comfortabel. Draaicirkel is ook voldoende. Wel rijdt de Strada wat langzamer, maar dat vooral bij snelheden hoger dan 35. Dat rijd ik niet zo vaak. Maar ja, soms kriebelt het wel. Onlnags was ik bij VM en kon ik de snoek proberen. Niet gedaan, wamt dat gaat in mijn hoofd zitten en dat weet ik dat ie er komt. Tevreden zijn met wat je hebt ik ook wat waard.

Al genoemd heb ik ook een trike, HP Scorpion, vol geveerd en vouwbaar. Fijne alledaagse fiets voor ritten bij mooi weer en voor boodschappen. Dan heb ik er een kar achter. Alles kan met de fiets vervoerd worden. Ik probeer zonder auto te leven. We hebben er wel een, maar ik zeg dat ie van mij  vrouw is ;)

Fiets ik nog? Jazeker, de laatste tijd weer steeds meer. Drie jaar geleden door omstandigheden (lees ontslag) , van werk gewisseld, waardoor woonwerk op een andere manier ging. Nu in een soort pre pensioen fase. Tijd zat dus om te fietsen. 

wordt vervolgd.

Update DF

Na twee weken DF rijden kan ik er wel een bespiegeling aan wagen.

Het is wennen, anders rijden, dat duurt een paar weken. Ik moet de fiets echt leren kennen.

Instappen is anders dan de Quest, wat smaller, nog meer F1, lijkt het. Hoewel ik daar nooit in  gezeten heb en het ook nooit zal doen.
Zicht is een stuk beter, door de golf in de voorkant. Rijden is een stuk strakker. Het voelt meer als een racefiets in vergelijking met een toerfiets. je voelt dan ook wel veel van het wegdek, mede door de smalle bandjes. Quest met F lites is comfortabeler.
Maar, rijden dat ie doet! rechte stukken wil ie vanzelf naar hoge snelheid, lijkt met wel. Bochtenwerk is uitstekend. Zijwind gevoeligheid lijkt wat hoger, zeker met zomerdak erop.

Het lijkt haast vanzelf te gaan dat ik met een hogere cadans fiets. De crankarm lijkt wat korter, misschien ligt het daar aan. Beenspieren voelen ook anders na een rit. Omschrijven kan ik het niet goed.

Vandaag heb ik de kap die ik bij de Quest had verder aangepast. het is een zelfbouw van de vorige eigenaar van de Q en ik heb deze verder afgemaakt. Flexibele kap, van dun materiaal, wat ik makkelijk op maat heb kunnen knippen. Omdat ik lager zit in de DF, heb ik het opstaande randje, wat als vaste deflector dienst deed, moeten verwijderen. Een kleine losse in plaats ervan gemaakt van lexan.
De achterkant van de kap klepperde wat op de muts, dus met tweecomponentenlijm een dubbel stuk binnenband erin gelijmd. Hopelijk geen geklepper meer. Vanaf dinsdag weer regen dus de kap moet wel in orde zijn.

Ik rij nu ongeveer 10 % sneller dan met de Q, met dezelfde hartslag gemiddeld. Bewijs genoeg, toch?

Daar is ie dan

Dit is 'm dan! Mijn nieuwe tweedehandse DF XL 17. Geen splinternieuwe, wel een hele goede. Heeft als probeerfiets dienst gedaan bij Intercitybike, weinig kilometers derhalve. Wel gebruikssporen, maar dat is prima voor mij. Op mijn kijkdag bij ICB stond een spiksplinternieuwe DF XL, mooi metallic oranje met wit. Was speciaal voor de Spezi, maar die gaat niet door. Toch deze maar niet gekozen, want veeel te bang om te beschadigen.

De 17 past me meer, gebruikt, betaalbaar daardoor, maar ook nog erg goed. Deze is door DF zelf gebouwd, volgens Ymte en daardoor anders. Ik kan niet vergelijken. wat ik wel weet inmiddels, na 130 kilometer, is dat ie erg strak rijdt. Een echt racebeest. Waar ik met de Q, ook niet de minste, met gemak 35 rijd, haal ik met dezelfde inspanning nu 40. Elke trap op de pedalen wordt direct naar beweging omgezet, vrijwel zonder verlies, zo lijkt het, door het strakke frame met body.

De ultieme test is natuurlijk morgen mijn eerste rit naar het werk. Daarvoor is ie aangeschaft, om de laatste 5 kilometer beter te kunnen doen qua snelheid. Het klimt langzaam maar gestaag naar Beekbergen.
Minder kiloos en stijvere fiets moeten voordeel geven.

Wordt vervolgd.

klaar voor de lente

Meestal lees je in het najaar dat mensen hun velomobiel winterklaar maken. Nu we niet een echte winter hebben gehad, ben ik toch wel benieuwd of zij het zinvol hebben gevonden.

Sinds zondag is het lente, dus nu moet de velomobiel weer lenteklaar gemaakt worden......
Ik rijd sinds zondag weer open, zonder kap. Vanwege gevoelige oren en daarmee gepaard gaande grote kans op oorontsteking, heb ik de hele "winter" wel met kap gereden.
Mijn voorkeur is open rijden, heerlijk. Goed ingepakt, mijn hoofd, dat wel.

Omdat ik op mijn woonwerkroute wat stukken slecht wegdek heb, liggen nu de F-lites eronder, sinds zondag. Dat rijd een stuk comfortabeler. Ik kan echter het verschil in snelheid nu niet goed aangeven, omdat met of zonder kap rijden ook invloed heeft. Morgen maar even met kap. Zeer benieuwd.
Tot die tijd namelijk met Continental Contact speed gereden. Ook fijne banden, maar vooral op glad asfalt. 28 mm, dus split voel je goed.

De laatste ochtenden is de temperatuur echter wel weer wat winters, net boven het vriespunt. Scheelt wel weer wat in kruissnelheid, maar in de middag is het dan wel weer lekker doortrekken. Behalve in een plaatselijk hagelbuitje...
Hopelijk kunnen we weer snel over zonnige zaken schrijven.

Toeval?

De laatste tijd ratelde de ketting met meer geluid dan ik gewend ben. Dat moeten de O-ringen dan zijn, dacht ik. Gisteren dus maar weer de Q op de bok gelegd om deze te vervangen. Daar ik tevens het vermoeden had dat de crank wat ver naar voren stond, eerst deze maar verplaatsen.
Bij het losmaken van een van de beugels, bleek deze gebroken. Shit, wat nu? Ik had eerder op de dag Johan al een app gestuurd, omdat hij bij velomobiel.nl was, om te vragen biba's mee te nemen. Het was inmiddels 15.30, dus hij al onderweg naar huis, nam ik aan.
Wel gebeld met Dronten en er wordt een paar opgetsuurd. Advies is om rustig te rijden, zeker omhoog. Nu ja, mijn heenweg naar het werk gaat omhoog, zodanig dat mijn snelheid naar 20 zakt en mijn hartslag flink stijgt. Dat stukje komt het zweten ook. Dus, wat nu?
Even lopen denken en toen naar de bouwmarkt om de hoek. Eens kijken wat er mogelijk is.

Deze hoekijzers gekocht:

Uitgemeten waar de gaten voor de bouten moeten komen en de boor erin. Iets langere bouten genomen, hoekijzer op maat gezaagd. Dan het klusje om het weer op zijn plek te krijgen, waarbij het zicht beperkt is.

Resultaat:

De gebroken beugel wordt goed op zijn plaats gehouden, kan vast wel een flink aantal ritten mee. In ieder geval tot nieuwe er zijn.

Hierna de ketting ingekort, deze hing nu wel erg slap, na verschuiven van de crank. Uiteraard ging het eerste schakeltje niet goed terug, wat mij vaker overkomt. Dus maar eentje extra eruit. Nu wel goed vast, check door ketting flink te buigen. Niet meer te zien welke schakel het was en dan is het goed.
Als laatste de stoel nog ietsje hoger, want ook daar was wat speling ontstaan.

Te laat voor een proefritje op volle kracht, als finale check of alles goed zit. Ik moet er niet aan denken dat, bijvoorbeeld, de ketting onderweg breekt!

Vandaag dus maar ff doen.

Overigens, zie vorige bericht, zijn de voorbanden nog steeds op de juiste spanning, niet meer gezakt. De lekke binnenband die ik wilde plakken, blijkt geen lek te hebben. Zou ik het ventiel niet goed hebben dichtgedraaid? iets anders kan ik me niet voorstellen.

Al een beetje gewend

Inmiddels bijna aan het einde van mijn derde week bij de nieuwe baas. Verschillende routes geprobeerd, ook vandaag weer op de terugweg.
Niet op de heenweg gedaan, vanwege de mist. Weinig zicht, vizier van kap daarom omhoog, bril steeds schoonmaken....dan heb ik toch graag bekend terrein.
Dat bekende terrein is de route vanuit Warnsveld over de nieuwe IJsselkbrug, via Tonden naar Klarenbeek en dan door Lieren naar Beekbergen. Deze route heeft als voordeel dat er weinig bochten zijn, dus lekker doorrijden. Nadeel is dat het een sluiproute is voor autoverkeer. Deze zouden via de provinciale weg moeten gaan, maar dat is natuurlijk een paar kilometer om. En je houden aan de 60 kilometer limiet, dat hoeft toch niet? Dat merk je wel.

Ook al wel weer meer gewend aan de afstand. Het adfgelopen jaar was het 11 kilometer enkele reis, nu 26. Het valt me mee hoe snel dat went. Met 61 jaar ben ik niet oud, maar ook niet de jongste meer.
Op de heenweg is het klimmen geblazen op het einde. Vanuit Lieren eerst een stuk stevig vals plat, klein stukje dalen, dan weer vals plat en daarna echt omhoog. Nou ja, voor Nederlandse begrippen dan.

Het euvel van de remmen heb ik, met tips vanuit Dronten via de mail, inmiddels opgelost. Alhoewel ik de boutjes nog wel wil zekeren met locktite of een drupje lak.
Het heeft me 1 band gekost, die vanwege slippende remmen is versleten op het loopvlak. Helaas.
Nu liggen de Continental Contact speed erop. Ook fijne en snelle banden.
Achter nog steeds de Allmotion. Ik heb al enige tijd een nieuwe voor vervanging liggen, maar dat is nog steeds niet nodig. Ruwe schatting is dat er inmiddels 25.000 kilometer mee gereden is.

Wordt vervolgd.

Nieuwe routes

Sinds 6 januari werk ik bij (weer) een nieuwe werkgever. Tot nu toe zeer tevreden hierover.
Het betekent ook nieuwe routes, van Warnsveld naar Beekbergen. De kortste weg is vaak de mooiste, verkondigden Bram en Freek lang geleden in een sketch. In dit geval niet, in ieder geval niet de fijnste. Iedere velomobielrijder weet dat je moet kunnen doorfietsen om voldoende profijt te hebben van je velo.  En aangezien de korste weg tevens die is met de meeste (haakse) bochten, is het zeker niet de fijnste om te rijden. In de korte tijd dat ik nu heen en weer ga, heb ik al wat verschillende routes geprobeerd, met inmiddels degene die zeer waarschijnlijk mijn vaste route zal worden.
In ieder gevak in de winter. Bij mooier weer en langer licht, zal ik vast wel eens met een omweg terug naar huis fietsen.
En nee, ik koop niet weer een Strada vanwege het betere bochtenwerk.

Wel zal ik weer banden moeten aanschaffen. Mijn linkerrem blokkeerde, nu voor de tweede keer sinds ik de huidige Quest heb, nu driekwart jaar. En dan slaat ie vast en slipt het wiel, met ernstige slijtage op het loopvlak van de band. Wiel eruit, remmen schoongemaakt en opgeschurd en het gaat beter. Maar hoe snel zal het weer mis zijn? dat wordt dus een mailtje naar Dronten.

Qua banden.........pffff
Ik had Trykers gekocht, omdat Theo er lovend over schreef. In eerste instantie bevielen deze wel, maar gezien bochten (zie boven) toch maar wat anders erop. Nu had ik nog Durano's liggen. Die kwamen bij mijn ICE trike, die ik vorige zomer heb aangeschaft. Daar liggen nu Gocycles onder, vanwege het ontbreken van voorvering. De Durano's daarop waren toch wel erg hard op hobbelige ondergrond.
Deze dan maar onder de Quest en ze bevallen wonderwel goed. Hoewel het predicaat Durano wellicht niet klopt, omdat ze snel slijten bij blokkeren van de rem :)

Maar goed, na jaren velomobielen rijden heb ik nog wel wat banden liggen om uit te kiezen. Kojaks, Continental Contact Speed, Gocycle, Tioga Power Block.

iemand nog andere leuke opties?

Banden, gevoel en afstand

Wat heeft dat nu weer met elkaar te maken, hoor ik je denken. Welnu, dat zal ik je uitleggen.

Misschien eerst over afstand. Momenteel heb ik een afstand van 10 kilometer naar mijn werk te fietsen, vaak rijd ik een stukje om, weer naar huis en kom dan op krap 16.
Maar, volgend jaar start ik met een nieuwe baan, waarbij mijn enkele reis een traject van 25 kilometer zal zijn.

Dan de banden. Sinds vrijdag rijd ik op Trykers, na hier een positief bericht van Theo van Andel over gelezen te hebben op MeWe. Tot die tijd waren het Kojaks. Deze rijden erg fijn, vind ik. Veel minder verschil met bijvoorbeeld de GoCycle dan de eerdere versies van Kojak. Kennelijk is Schwalbe met deze banden ook aan het door ontwikkelen.
Maar met een dagafstand van 50 kilometer over natte landwegen, heb ik twijfels m.b.t. lekbestendigheid van Kojaks. Voor de zomer zullen deze er weer onder komen.

Dan het gevoel. Nou ja, een fijn gevoel om een nieuwe baan te hebben gevonden, zeker op mijn leeftijd (61).
Maar gevoel gerelateerd aan banden, dat is natuurlijk nu topic. wel, de Trykers rijden goed, even snel als Kojaks. Maar, het voelt niet zo. Ik moet echt op de teller kijken om te zien dat ik dezelfde snelheid heb. Ze lijken trager te gaan, wat niet zo is.
De banden voelen wel heel stabiel, zeker in de bochten. De Quest rijdt er erg strak mee, veel minder geluid als van de Kojaks.
Nu rijd ik op 5 bar; er wordt aanbevolen tussen 4 en 6. Komende week maar eens een keer naar 6 oppompen, om te ervaren wat dat doet, zowel voor snelheid als voor geluid.

Wordt vervolgd.

Daar ben ik weer

Na maanden maar weer eens een bericht. Niet dat er weinig gebeurd is in tussentijd, maar het ontbrak me enerzijds aan tijd en anderzijds aan zin. Maar nu de dagen korter worden komt ook de tijd weer meer vrij.Ik las er al ergens over, in de herfst komen de berichten over winterklaar maken en dergelijke. Welnu, daar gaat dit bericht ook deels over.

Maar eerste een wat over de afgelopen maanden. Naast de, sinds december sterk ingekorte, woonwerk ritjes, natuurlijk de maandelijkse LOL. En af en toe MT.  CV heb ik overgeslagen, past niet in mijn agenda.
In augustus ben ik, samen met Marlene,per trein naar Berlijn gereden. Na 1,5 dag rondkijken, wat veel te kort is, zijn we met de trikes teruggereden, over de R1. Aanvankelijk dachten 10 fietsdagen te kunnen doen en dan twee rustdagen. Dat werd anders.
We hebben elke dag gefietst. Dat kwam omdat het steeds warmer werd en daardoor zwaarder om te fietsen. Bovendien is het wegdek in voormalig Oost Duitsland niet fijn. En de R1 pakt heel veel kleine wegen, wat erg mooi is, maar dan dus slechte wegen. Kasseien, grof split van basalt, zandwegen, dat soort dingen.
Wel een erg mooie rit, zeker door de Harz. Maar daar werd het extra zwaar, omdat naast de hittegolf van augustus, waar we midden in zaten, ook geklommen moest worden.

Een paar dagen na thuiskomst, heb ik samen met Arjen de jaarlijkse lange LOL gereden. Via Duitsland naar Limburg, door Brabant weer Gelderland in. Ook erg warm nog. Opvallend dat in Brabant de wegen aanmerkelijk slechter zijn, tenminste in het deel waar wij reden.
Helaas waren er niet meer deelnemers. We hebben deze tocht wel sneller gereden dan eerdere lange tochten. Met twee is een pauze korter, je hebt sneller besloten wat te doen en bij stoplichten en voorrangswegen ben je er sneller over.

Nu de donkere dagen komen, rijd ik elke ochtend in het donker weg. Veel kilometers maak ik niet, 11 enkele reis. Deze gaan wel over rustige landwegen, grotendeels. Daarom extra koplampen gemonteerd, om goed zichtbaar te zijn, maar ook om goed te zien. Bij tegenliggende auto's, met slecht afgestelde lampen, word ik dusdanig verblind dat ik de berm niet meer goed zie. Daarom de rechterlamp van de twee extra lampen wat meer naar de zijkant gericht.
Het zijn Spanninga Thor 1100 lampen. Veel licht, laag getseld om verblinden tegenliggers te voorkomen.
Qua banden heb ik een paar dagen met Go Cycles gereden, maar toch maar weer de Kojaks terug erop gedaan gisteren.
Deze rijden een stuk strakker, bochten gaan beter. Ik heb de indruk dat de Go Cycles wat meer kleven, ook al heb ik ze op 5 bar. Onder de Strada vond ik ze wel weer erg fijn.

Nu liggen ze te wachten tot ze onder de ICE Sprint kunnen, maar dat duurt nog wel even, want daar liggen net nieuwe onder. En erg veel Trike rijden wordt het komende maanden vast niet.

Voor slecht weer gebruik ik de racekap, met Pinlock vizier. Deze kap heeft de vorige eigenaar van de Quest, Wim R, voorbereid en ik heb hem afgewerkt. Een zelfbouw dus, met mallen die Wim eerder heeft gebruikt. Licht materiaal, doorschijnend, wat het bij zonlicht wel warm maakt. Ik denk nog na over een donkerder coating, maar dat mag niet veel wegen natuurlijk.
Foto ervan volgt nog wel.

Ik heb me voorgenomen elke week een wat langere tocht te maken, ook in de winter. Leuk, maar ook goed op conditie blijven vind ik belangrijk.
Aanstaande zondag LOL, de week erna op zaterdag MT.
En verder zien we wel weer.

Nooit meer?

Gisteren zijn Edwin en ik terug gekomen van ons bezoek aan de Spezi in Germersheim. In twee dagen erheen gefietst en in drie dagen terug. Achteraf zeggen we, we doen het nooit meer. Dat gaat dan niet specifiek om de Spezi, maar om de ritten door heuvelachtig gebied. Een dag is leuk, met een velomobiel, maar als van de 5 fietsdagen er drie zijn met ongeveer 1400 hoogtemeters, stijgend, dan is het andere koek. Geen lekkere.........

De eerste rit ging naar Remagen, grotendeels vlak, wel een paar grote steden, zoals keulen en Bonn. Totaal 230 kilometer. De tweede dag 1408 hoogtemeters, in 209 kilometer. We kwamen dan ook laat aan op ons overnachtingsadres.
In Remagen hadden we een wat shabby en gedateerd hotel, waar de receptionist/ober even goed moest zoeken waar ook alweer onze kamer was. Ontbijt was om 7 uur, zo verzekerde hij ons.
De kamer was prima, goed geslapen, maar de deur naar de ontbijtkamer was dicht om 7 uur.......even later ging deze wel open en de hotelier was nog bezig met klaarmaken van het buffet. Eigenlijk ging ontbijten nog niet, maar toe maar, we mochten. Fietsen werden overigens netjes in de garage gestald.

De tweede avond werd de hotelier verrast door het formaat van onze fietsen, hoewel ik bij reserveren had gezegd dat we grote driewielers hadden. Met vereende krachten werden de velomobielen in de voorraadschuur getild. Tussen de lege dozen van het vietnamese restaurant, waarboven het hotel zich bevond.
We moesten, vanwege verblijf van twee nachten en bezoek aan spezi deze exercitie viermaal uitvoeren,
Dag drie slechts 24 kilometer naar de beurs, dat was een rustdag waardig. Heel veel nieuws was er niet te zien. De Dijker, de Alpha 7 en wat kleinigheden. Wel altijd leuk om rond te snuffelen en omdat we allebei zowel een velomobiel, als een trike hebben, kwamen we flink aan onze trekken.
Folders mee om 's avonds nog wat door te bladeren en weer terug.

Toen was het tijd voor dag drie en vier. Voorafgaand wel goed de route bekeken en we waren ons bewust van de hellingen die kwamen. Om kort te gaan, het viel behoorlijk tegen. Dag drie ging nog wel, want maar 157 kilometer. Dag vier met 189 was andere koek.

Wat ik ook nooit meer doe is lange tochten maken in een velomobiel die ik nog maar net heb. Mijn huidige Quest heb ik nu drie weken. Voorafgaand aan deze korte vakantie al wel woonwerk ermee gedaan. Ook een paar langere ritten om uit te proberen. De zit was laag, kenmerkend voor de vorige eigenaar, maar niet direct een probleem voor mij.
Aan het einde van de eerste dag kreeg ik last van mijn achillespees links, de tweede dag begon rechts ook mee te doen. Uiteindelijk 4 dagen gefiets met onstoken pezen.
Thuis gisteren gelijk met een coldpack en lichte massage aan de slag. dat helpt. Volgens de huisarts, die ernaar heeft gekeken, moet het vanzelf over gaan, hoewel dat wel lang kan duren. Fietsen is goed, zei hij!
Bijkomend en kataliserend werkend, kan zijn dat ik met sandalen heb gefietst. Leuk voor kortere ritten op warme dagen, maar nu niet. Te weinig steun.
Vandaag de Quest helemaal afgesteld zoals het voor mij goed is. Stoel wat hoger, crancks naar achteren.

Hopelijk is het nu goed.

Hierij nog een plaatje met veel verschillende velomobielen. Veel meer foto's heb ik niet gemaat, daar het stikte van de camerea's en Facebook inmiddels wel vol zal staan.