verbeteringen

Na drie jaar en bijna 40.000 kilometer werd het tijd voor een nieuwe ketting en cassette. Ik weet niet hoe lang deze er al op zaten voor ik de Q aanschafte. Wie weet zou het nog wel enkele duizenden kilometers goed gaan. Echter, met de winter voor de deur vond ik het geen punt eerder te wisselen.
Een gebroken ketting fixen bij min 5 bijvoorbeeld, in het donker, is geen pretje.
Daarnaast werd het hoog tijd voor een cassette met mogelijkheid tot lichter verzet. Wat erop zat had een kleinste blad van 28 (of grootste, het is maar hoe je het ziet). Doordat er iets met de schakelaar was, kreeg ik het nooit op dat blad, hoogste was de 24.
Nu zit er een 11-32 op. Goed om in het voorjaar tijdens mijn inmiddels jaarlijkse ronde met Edwin de Duitse stijgingspercentages aan te kunnen.

Overigens heb ik het niet zelf gedaan. Gelukkig was Nico bereid de klus te doen, met mij als assistent.
Het demonteren van de as was nog een aardig probleem. Deze was, door vuil en pekel waarschijnlijk, vaster gaan zitten dan gebruikelijk en wenselijk. Uiteraard is het Nico gelukt. De boel goed schoongemaakt en met staalwol bewerkt, om het roteren te vergemakkelijken. De paddenstoel die erin zat was niet meer in beste conditie. Gelukkig had ik er een bewaard, gloedje nieuw.

Alles erop en de boel weer in elkaar. Inmiddels was het donker, dus geen proefritje gemaakt. Normaal en klus van een uurtje, nu bijna drie uur door alle ongemakken.
Vandaag even een paar testkilometers gedraaid om te kijken hoe het loopt. Uitstekend! Kan ook niet anders, als Nico het fixt. De schakeling hebben we al afgesteld door de Q op de rollenbank te zetten. Deze heb ik er vorig jaar speciaal voor aangeschaft, via marktplaats. Het is toch makkelijker afstellen ter plaatse, als er iemand kan meekijken onder de Q of alles in het goede verzet valt.

Net nadat ik deze Q had aangeschaft heb ik het stukje kettingbuis tussen kettingrol en voorblad verwijderd. Waarom? Er zat een vette ratel in de Q en ik kreeg allerlei tips om dit op te lossen, waaronder dat stukje buis verwijderen. Heeft niets geholpen, het bleek uiteindelijk een foute kettingrol van een merk dat vm.nl niet monteert. Nu zit het er weer in en houd ik mijn broek en schoenen schoon.

Omdat de vorst het land weer nadert, heb ik ook iets aan klimaatbeheersing gedaan. De voetengaten afdichten bevalt me niet zo en sinds een paar jaar lijm ik een stukje stormstrip voor elk voetengat. Dat heeft als resultaat dat de inkomende luchtstroom enigszins wordt afgebogen en het minder koud is. Waar ik nog wel wat mee moet is de koude die wordt overgebracht door het metalen pedaal aan de schoen. Wie daar tips voor heeft nodig ik van harte uit te reageren. Voetenwarmers heb ik al, maar da bevalt minder goed. Dus als iemand ervaring heeft met inlegzolen, graag!

Kapervaringen

Raar woord eigenlijk, zou dat met een spatie of een streepje ertussen moeten? Neerlandici onder de lezers zullen me wel een tip geven.

Toeval? Paul schreef ook over zijn ervaringen met de kap en het (weinige) gebruik tot nu toe. Bij mij hetzelfde verhaal. Ik heb weliswaar geen erfenisje gehad, maar ergens vond ik vorig jaar toch wat ruimte om een gebruikte, deelbare, kap aan te schaffen. Als fervent cabriorijder heb ik deze na aanschaf niet veel gebruikt. De enkele keer dat ik dat wel deed, bleek het eigenlijk niet nodig: geen echte regen. Maar deze week was het dan toch raak. Tot drie keer toe ging de kap erop. En hoe het beviel? Prima. Weliswaar in het donker met beregend vizier en tegenliggende autolampen wat minder zicht. Maar, zoals Paul al schreef, daar pas je de rijstijl op aan.

Mijn kap is een WS deelbare, met een breed vizier, waardoor veel zicht, ook naar de zijkant. Eerder had ik heel kort een Sinner kap, maar die paste niet goed bij mijn licht claustrofobische insteek.

Een ander groot voordeel voor mij is dat mijn beide hoorapparaten droog blijven. Dat ik wat spettertjes in mijn gezicht krijg, neem ik voor lief. Normaal gesproken heb ik ook veel last van mijn oren, door verkoudheid en 's zomers allergie. Mijn holtes zitten dan snel dicht, met als effect dat ik minder goed hoor. Veel geluiden die van klank dusdanig veranderen dat het vervelend wordt. Ik laat dan weleens een repetitie van mijn koor schieten, helaas.
Tot groot genoegen bleef dat nu door de kap achterwege! Hoe dat komt? Ik denk doordat de koude, vocht en vuil in de lucht nu niet in mijn luchtwegen verdwijnt.

Toch zal ik de kap zo min mogelijk gebruiken, omdat het gevoel van je kop in de wind, en liefst in de zon, een heerlijk gevoel is.
Ik vermoed echter dat deze winter een record aantal ritten met kap zal worden gereden.

Een ander onderwerp, verlichting. Ik wilde al wat langer op de beugel waar de spiegels op zitten een lamp, aan beide zijden. Om de weg beter te verlichten. Zoekende kwam ik op een, na later bleek, Chinese website terecht. Het leek een Engelse, op het eerste gezicht. Twee lampen geselecteerd, besteld en betaald. Dat ging soepel. Toen begon het wachten. Bij bestelling stond weliswaar hoe lang het zou kunnen gaan duren, maar de zes weken die ik moest wachten waren er wel erg veel.
Wel kreeg ik vrijwel dagelijks mails van de website, tot ik er zo genoeg van kreeg dat ik me snel heb afgemeld.
Omdat ik het zo lang vond duren heb ik de site eens gegoogeld. Toen zag ik pas dat het om een Chinees ging. Nu houd ik wel van Chinees, maar doorgaans gaat dat sneller :)

De lampen zelf zitten er op en maandag zal de maidentrip zijn. Op het eerste gezicht lijken ze prima.

de site: lightinthebox.com

De juiste diagnose

Tja, gisteren tijd besteed aan het aanpassen van de deelbare kap. Vandaag the proof of the pudding. Vanochtend nog niet, want het begon droog. Wel de koudste start van dit najaar, tot nu toe. Min 4 gaf de thermometer aan.
Vanmiddag regende het en wat schetst mijn verbazing? Mijn rechterbovenarm wordt nog steeds nat! Zou ik het dan niet goed vastgemaakt hebben? Nou ja, thuis maar eens nakijken.
Tot ik ergens op een lang recht stuk fietspad tijd en ruimte heb om eens goed te voelen hoe het nu zit. En, wat blijkt? Er sijpelt heel langzaam water tussen de bovenkant en onderkant van de Q door.
Dus is al dat werk gisteren voor niets geweest en zal ik vanavond een strip erlangs gaan plakken. Van coroplast, via velomobielonderdelen.nl ooit eens aangeschaft.

repareren

Af en toe is het nodig een reparatie uit te voeren. Dit keer was de kap aan de beurt. Een deelbare kap van de firma Schermer.
Komende dagen wordt het koud en/of nat. De laatste keer dat ik ermee reed druppelde hier en daar wat water binnen. Van bovenaf, dus de naad sluit niet goed. Klopt, bij inspectie zie ik dat het klittenband niet goed meer plakt. Eerst maar even met lijm proberen, als dat dit lukt moet er nieuwe band op.

Een andere plek is aan beide zijkanten, daar waar het klittenband de kap aan de body vasthoudt. Na langere tijd regen druppelt het daar binnen. Wat daar te doen? Zelfs met kap erop, bij stilstand, loopt het water binnen. Dat merkte ik per ongeluk, omdat ik thuiskwam en eerst binnen wat ging doen voor de Q te stallen. Kap er even op gedaan. Bij wegzetten en de kap eraf halen, zie ik dat het nat is geworden.

De oplossing die ik heb gevonden is een probeersel. Ik heb nog wat zwarte band (rubberstrip) liggen die ik aan beide zijden aan de rand plak. Binnenzijde. Tijdens het rijden moet dit dan een stukje over de rand komen, waardoor het water naar benden in plaats van naar binnen loopt. Morgenmiddag op de terugweg wordt het nat en zal de test uitgevoerd worden.

De kap zag er vandaag zo uit:

ff wennen

De nazomer duurde ook dit jaar weer enorm lang. Effecten op milieu en de toekomst van onze aardbol zijn evident. Daar zal meer aan moeten gebeuren dan tot nu toe wordt gedaan. Zo las ik net in de krant dat Nederland ergens onderaan bungelt in het rijtje. Schande voor een rijk land al het onze. Maar goed, we zijn er ook rijk mee geworden. Intensieve landbouw en veeteelt. Veel handel via de haven van Rotterdam en Schiphol, met als effect veel vrachtverkeer.
Net als Noorwegen rijk is geworden door de olie. Maar dat land investeert in ieder geval nog veel in nieuwe energie.

Maar goed, het wennen is nu aan de lagere temperaturen en vooral de mist. Wat moet ik aan, waar ligt het ook al weer?
Ik draag tijdens het fietsen een bril tegen de kou op mijn ogen. Die beslaat dus bij mist. Elke paar seconden schoon wrijven, anders zie ik niets. Een dikke muts om mijn hoofd warmte houden. Vooral mijn oren (vanwege hoorapparaten) en voorhoofd (snel last van holtes) wil ik graag goed beschermen.

De lange broek ligt nog in de kast, ondanks dat het gisteren rond het vriespunt was bij vertrek. Ik heb niet snel last van koude benen. Ook mijn voeten nog niet extra ingepakt. De voetgaten zijn nog open.

Dan de Q zelf. Voorbanden zijn voor alles geschikt: greenguards. Achter ligt de lekgevoelige Conti Speedking er nog op. Elke rit verwacht ik wel een keer lek te rijden, aar tot nu toe niets. Binnenin ligt de Michelin Protek max, maar die heeft nog geen dienst hoeven doen.

Het rijden gaat iets langzamer, nog niet heel veel. Wel opletten op het wegdek. Wegens bewerking van de grond is er door tractoren veel modder neergelegd. Tevens zie je door bladeren niet altijd de gaten in de weg.

Positief is dat het mooi is in de herfst. Al die kleuren die elke keer weer anders zijn, dat motiveert om door te blijven gaan.

Verbeteringen

Vandaag heb ik na bijna twee weken weer eens een woonwerk ritje kunnen maken. In de tussentijd was ik druk met werk, agenda liet fietsen niet toe, en klussen in huis.
Even rust kwa fietsen is op zich prima, kan het lichaam eens bijkomen. De conditie is dan maar heel even wat minder, dat trekt wel weer bij als ik 2 a 3 keer kan blijven rijden, per week dan wel te verstaan.

Het mooie van de fietspauze nu was, dat op een deel van mijn traject verbeteringen aan de bestrating zijn gedaan. De Ganzepoelweg bij Angerlo is aangepakt. Dat is dan wel weer een stukje op mijn lange traject, wat ik niet elke keer neem. Mijn lange traject is 46 kilometer. Een stuk verder bij Lathum, richting Zevenaar, is het fietspad aan beide zijden verbeterd. Op beide stukken strak en glad asfalt. Dat rijdt lekker!
Al eerder is op mijn  korte traject, via Cortenoever, Dieren en Velp, een stuk van de dijk "befietspad". Ook met heerlijk strak asfalt en mooi uitzicht over de uiterwaarden van de IJssel. Dat traject is nog niet helemaal af, tenminste, dat zag ik de laatste keer dat ik er reed. Misschien nu wel. Het laatste stukje richting Brummen was nog niet klaar, waardoor er ineens een scherpe bocht in zit. Nu ja, dat komt nog wel, of is al gereed. Binnenkort die route maar eens nemen. Het is 37 kilometer.

Andere verbeteringen wil ik binnenkort aan mijn Quest laten doen. De ketting lijkt na 40.000 kilometer aan vervanging toe. Volgend voorjaar zal er wel weer een weekje fietsen met Edwin gepland worden met klimmen er in. Dan is een bergverzet wel handig, althans een lekker klein verzet.
De remkabels laten wat slijtage zien en in de winter wil je niet worden geconfronteerd met panne.
Het achterwiel heeft een breedteslag, wat tijdens het rijden merkbaar is. Misschien ook tijd voor een nieuw wiel?
Verder zit er wat beweging achterin, zo lijkt het althans. Dat mag wat stijver, maar of het normaal is of ergens door komt, ik weet het niet. De heren in Dronten vast wel.

record, of geen record?

Sinds juni 2011 rijden we elke eerste zondag van de maand een LOL rit. De ene keer wat langer dan de andere keer, soms wat meer klimmen. Veelal rijden we slechts in provincie Gelderland, soms gaan we de grens met Overijssel over.
Elke keer, sinds de eerste twee ritten, zijn er minimaal 4 rijders, vaak rond de 7 a 8. Een enkele keer komen we boven de 10. Onze huisstatisticus W.H. houdt het nauwgezet bij. Vandaag zou het weleens een recordaantal kunnen zijn. Ware het niet dat......

Aan het weer ligt het niet. Bijna altijd is het goed weer tijdens de LOL tochten. Slechts een zeer enkele keer worden we nat. Nou ja, de open liggers dan.
Daar kan het dus niet aan liggen.
Maar wat dan wel? Wat weerhield Paul van meerijden, of Hendrie, Johan, en al die anderen die weleens mee gaan?

Volgens Arjen was het een van de mooiste LOL ritten tot nu toe. Wisten ze dat niet dan, dat daar elke keer weer grote kans op is?
Wisten ze niet dat er twee (!!) jarigen waren, waardoor de koffie met uitstekend gebak getrakteerd werd?

Nou ja, volgende maand weer een kans, hoewel in de najaar- en wintermaanden de deelnemers voornamelijk uit de vaste groep komen. Niet gek met de afstanden die sommige gasten moeten rijden om met ons mee te gaan.

Vandaag waren het er 13. Edwin, Wim (2x), Marc, Nico, Pieter Jan, Arjen, Aart, Niels, Henk, Nico, Martin en ik.
Wie completeert het recordaantal een volgende keer?