Een RIJSverhaal

Nee, dit is geen spelfout, dit gaat over de RIJS 2014. Enige maanden geleden is dit al begonnen. Net als voorgaande jaren worden er in het voorjaar plannen gesmeed voor een langere tocht. Mijn eerste deelname was 2 jaar geleden, de ronde om het IJsselmeer. Vorig jaar was het de RMM, ronde om het Markermeer. De meesten vonden die versie toch wat minder, zodat dit jaar de RIJS werd gepland, Ronde om het IJsselmeer, versie 2014. De route werd door Arjen op ligfiets.net gezet. Deze is na het IJsselmeer anders dan de versie van 2 jaar terug en werd een echte RIJS, want in Friesland passeerden we het dorp Rijs (Riis in Fries). Omdat de deelnemers inmiddels uit alle windstreken komen, is de verzamelplaats Apeldoorn, 06.00 uur scherp. In eerste instantie zouden er geen deelnemers uit Zutphen en omgeving komen, zodat ik genoopt was zelf de aanrijroute te navigeren. dat bleek kinderlijk eenvoudig. Uiteindelijk ging Marc toch mee, vanuit Neede, via Zutphen. Samen reden we naar Apeldoorn, waar we de eersten waren. Al snel verscheen ook Paul, uit Dieren, Edwin, Uit Apeldoorn en Hen3 uit Twello ( die op zijn kop kreeg omdat ie zich niet had ingeschreven), Pieter Jan uit Deventer en als laatste, stipt op tijd, Arjen. net als we willen aanrijden belt Peter, hij is onderweg, maar weet even niet hoe verder. Hij blijkt niet ver van ons vandaan en onderweg pikken we hem op. Op naar Lelystad, waar Jelle uit Friesland, jawel, komt aansluiten. De rit gaat vlot, geen pech en geen omgevallen bomen op het fietspad. Iets later dan afgesproken zien we tegen half negen Jelle met zijn WAW bij de Batavia staan. Dat ie waardig deelnemer is, blijkt als ik de plaatjes van mijn schoenen moet vastzetten. Zonder blikken of blozen pakt ie de juiste inbus uit zijn fiets. Overigens was dat niet het enige waar ik last van had, uit mijn achterband was al een paar kilometer eerder het spul van Joe komen spuiten en moest opgepompt worden. Na een korte kennismaking en even bijpraten vertrokken we om over de dijk naar Enkhuizen te rijden. Die rit hielden we het niet droog, maar veel viel er niet. Er werd wel hard gereden, vanaf het begin ging het ruim boven de 40. Omdat ik nagenoeg achterin zat bij het oprijden van de dijk, begon ik met een flinke achterstand. Peter en Arjen reden al ver vooruit. Ik kon lange tijd rond 47 rijden, maar moest afhaken toen Jelle me voorbijkwam. Achteraf denk ik dat het onder andere door de lekke achterband kwam. In Enkhuizen heb ik er maar een nieuwe binnenband opgelegd. De druk was nog maar 1 bar. Ook Pieter Jan moest een band verwisselen, tot 3 keer toe. Blijkt dat zijn velglint kapot was. Nou ja, daar denk je ook niet direct aan. We stonden bij de laatste bandenwissel op een rijtje opgesteld in een rustig stukje van de stad. Daarna slingerend over dijken en binnenwegen naar DE DIJK, de afsluitdijk. Met wind in de rug, een lekker zonnetje reden we naar het midden van de dijk, om onze traditionele lunch bij het tankstation te nuttigen. Daar waren twee Duitse fietsers erg geinteresseerd in onze mobielen en zij kregen uitgebreid uitleg. Na deze stop wilde Peter het gas erop leggen. Prima, dacht de rest, we zien je wel aan het einde. Toch begon het onder meer bij mij te kriebelen en samen met Jelle en Arjen hebben we flink doorgetrokken. Lekker, om ff flink te gassen tussendoor. Na verzameld te hebben ging te rit verder Friesland door. Mooie nieuwe stukken, in vergelijking met vorige editie. Rustige wegen langs mooie plaatsen. Ergens tussendoor nog een koffiestop en verder naar Blokzijl, waar we heerlijk hebben gegeten onder een overkapping op een terras, verwarmd ook nog. Na deze welkome pauze gingen we de schemering in. Ik dacht dat Blokzijl tegen Zwolle aan lag, maar dat was toch wel een behoorlijk stuk nog. In het donker reden we Zwolle door, waarna we via Windesheim, Wijhe en Olst in Deventer aankwamen. Net voor de koffiestop was Jelle af afgeslagen, hij had nog meer te doen. In Zwolle sloeg Peter af richting Bunschoten en in Deventer waren Arjen en Pieter Jan thuis. Daar gingen Paul, Edwin en Hen3 richting Apeldoorn. Met Marc reed ik verder, hij slaat af bij Epse. Midden in Deventer krijg ik nog een lekke voorband, balen dus. Maar goed, dat is vlot gefikst en we zetten er een tempo in richting Epse. Vandaar is het nog een relatief klein stuk voor ik weer thuis ben. Moe, maar voldaan. Het huis is al in rust, het is bijna 12 uur. 356 kilometer blijkt er op de teller te staan. Die teller heeft het overigens goed volgehouden. Na 3 uur gaf ie al het sein dat de batterij op laag niveau staat. Ik heb mijn opgeladen zonnecel bij me. Die geeft 4 stipjes aan las ie vol is. Ik leg hem onder mijn vizier, aangesloten aan de Garmin, die snel oplaadt. Er blijven continu nog 2 stipjes aan, door de zon erop. Vandaag, the day after, voel ik me prima. Op wat pijntjes en stijfheid hier en daar na. Beter dan de vorige keren. Mederijders, dank voor de mooie dag.

Aanrijroute RIJS2014

Vorige edities van grotere eendaagse tochten heb ik in relatief comfortabele toestand mee mogen maken. Het enige wat ik moest doen was op tijd bij de IJsselbrug in Zutphen zijn en fietsen uiteraard. Dat het dit jaar anders wordt, ligt aan het aantal meerijders uit Zutphen en verdere omgeving. Het lijkt er zelfs op, dat ik niet dij de bekende brug hoef af te spreken. Kijk en daar verdwijnt het comfort. Ik zal zelf de route naar het verzamelpunt in Apeldoorn moeten kennen. om niet vanaf 5 uur 's morgens erg te moeten zoeken, heb ik afgelopen dinsdagavond de stoute fietsschoenen aangetrokken en heb ik de route gereden. Op Basecamp het verzamelpunt in gevoerd als bestemming en mijn adres als vertrekpunt. Een kind kan verder de was doen. Mijn Edge 705 navigeerde me er prima naar toe. Overigens heb ik daarbij gekozen voor waypoint 37 als te vinden op de route RIJS 2014 die op ligfiets.net staat. Tjonge, ik heb dus zomaar het juiste punt gevonden. In iets meer dan een uur was ik er. Rustig gereden, dat wel. Dus, 5 uur weg en ik ben op tijd, als er zich verder geen omgevallen bomen op de route begeven. Opvallend voor de Edge vind ik dat er bij de routekeuze op het apparaat allerlei oude routes staan, die ik dan wis en vervolgens komen ze weer tevoorschijn. Ook via Basecamp geprobeerd te wissen, maar dat lukt niet, daar kan ik slechts de gegevens op de SD kaart wissen. Wie weet hoe het moet, mag het zeggen. Momenteel heb ik vakantie, ben gewoon thuis. aan het klussen en andere ook belangrijke dingen doen, zoals lezen en lekker eten. Dat betekent een stuk minder fietsen dan normaal, dus ik ben benieuwd naar mijn conditie volgende week.

Ovalen, pedalen, ketting, tandwielen, stroomlijnen, banden, Strava...........LOL

Over al deze onderwerpen wordt veel geschreven en vooral veel geoordeeld. Soms ook zonder er ervaring mee te hebben. Prima op zich, uiteraard, maar ik vind het wel een beetje energieverspilling. Overigens is dat ook een oordeel natuurlijk. ik zou willen zeggen, in navolging van een min of meer bekende filosoof: onderzoek alles en behoudt het goede. Dat is ook de reden dat ik soms eens wat anders dan het gebruikelijke probeer. In een enkel geval is het eigen onderzoek niet nodig, als er al veel voorgangers lovend over schrijven. Dat is het geval bij de ovale tandwielen. Enige jaren geleden deed dit fenomeen zijn intrede in de wielerwereld. Op een of andere manier zonder noemenswaardig resultaat. Mijn idee is dat dit komt door de nogal behoudende instelling van veel fietsers en fabrikanten. De laatste jaren vinden ze weer hun weg naar fietsers, zowel velomobielers, via Peter de Rond, als profrijders. Hun ervaringen hebben me overgehaald deze ook aan te schaffen. Zoals Jan Geel met vertelde tijdens de CV 2014: ik word ouder en niet sneller, dus het moet van verbeteringen in de fiets komen. Nou ja, dat geldt voor mij ook. Mijn pedalen kraken, samen met de plaatsjes die in de schoen zitten. Als je blogs naleest moet je wel bijna over op de Bebop. Ik ben echter verknocht aan de Shimano's. Heb geen zin hier in te investeren en te onderzoeken of ze beter zijn. Daarin ben ik dan weer wat behoudend :) Met banden wil ik wel nogal eens experimenteren. Momenteel rijd ik met Continental. Voorop de Grand prix. Als je de commentaren op ligfiets.net leest, een tweetal, zijn ze slecht. Ik heb er nu ruim 1000 kilometer mee gereden en heb slechts 1 lek door een flink stuk glas gehad. Verder rijden ze heerlijk. Achterop ligt de Speedking. Die heb ik op 4,5 bar, want harder is contraproductief. Met 4,5 bar rijdt ie comfortabel. Er zit een profiel op, het is eigenlijk een ATB band voor crosscountry. Als ik boven de 40 kom begint ie wat de trillen, alsof ie daar niet voor gemaakt is. Nu reed ik dat voorheen niet vaak, maar met de ovalen erop wel. Binnenkort de van Wim H overgenomen Schwalbe allmotion maar eens monteren. Ketting en tandwielen hebben altijd aandacht nodig. Om Peter tijdens de montage van de ovalen niet teveel vieze handen te gunnen, had ik de ketting schoongeveegd met een oude lap. Daarna had ik weer moeten smeren, want nu hoor ik hem tijdens het rijden. Over tandwielen heb al meer geschreven, want een gedoe is dat. Toch maar eens een nieuwe aanschaffen, als mijn voorraadje O ringen op is. Tja, en dan Strava. Gisteren was ik voor mijn rug en schouder bij de fysiotherapeut, die rijdt bij ETP in Zutphen en "zit" ook op Strava. Met hem er ook over gehad. Net als hij gebruik ik het voor de lol, zeker niet voor de prestatie en competitie. Ik zie graag wat ik gereden heb. Het leuke vind ik de segmenten, gewoon om mijn eigen ritjes met elkaar te vergelijken. Een enkele keer een KOM is natuurlijk ook leuk, maar niet mijn streven. Ligfietsen en dan vooral velomobiel rijden gaat voor mij om de lol. Daarom heet ons Zutphense cluppie ook LOL. Lol maken, genieten van het rijden en de omgeving waardoor je rijdt, je snelheden, bij groepsritten de grappen en grollen die worden gemaakt. Daarom kijk ik alweer uit naar de RIJS2014 op 30 augustus. Hoe langer je fioetst, hoe meliger je wordt en hoe flauwer de grappen. Ik heb er nu al zin in.

kettingrol en O ringen

Voor ik aan ligfietsen en velomobiel rijden deed, kende ik het fenomeen en dus het woord nog niet. De kettingrol, en diens onderdeel, of onderdaan, de O ring. Enige tijd geleden ontstond er geluid in mijn Q, door sommigen bak genoemd, wat ik niet kon thuisbrengen. En ik breng dingen graag thuis, want daar woon ik en dan heb ik er nog iets aan. Geratel, telkens als ik optrok of anderszins extra kracht op de ketting zette. (is dat de juiste term?) Verschillende dingen heb ik onderzocht en aangepast, soms hielp het een beetje, soms niets. Sinds eind november rijd ik een 26 i.p.v. 20 inch Q en die zou beduidend stiller zijn, want geen tussenas. Nou ja, daar begon mijn zoektocht. Iemand van LOL, nee, we noemen geen namen, dacht dat het aan de kap over de ketting, onder de stoel, zou kunnen liggen. Die heb ik enkele centimeters ingekort. een klein beetje minder gedoe. Daarna een tip, als reactie op een blog, dat het de kettingbuis zou kunnen zijn. Die heb ik met een opgewarmd Stanleymes afgesneden, dat was de gouden tip. Ook dat hielp een beetje. Tussendoor heb ik de nog aanwezige kettingbuis gereinigd met een touwtje om de ketting en die door de buis getrokken. Daar kwam wat ellende mee: stukjes rem- of versnellingskabel. Hielp ook wel wat, maar het bleef ratelen. De O ringen, dat zou nog kunnen. Bij vm.nl besteld, maar die passen niet ??? Bekijk ik de kettingrol en die is van het merk Terracyvle. Dat kennen de mannen van vm.nl niet. Vandaar dat ze niet goed pasten. Wim S ingeschakeld en die stuurde een paar exemplaren, die ook niet geheel pasten. (Wim, wat moet ik je nog betalen?) Bij de ijzerhandel in de stad een paar maanden geleden een stel ringen gevonden, pasten al beter. Na een paar ritten toch weer geratel. Peter de Rond gevraagd eens naar de kettingloop te kijken. Niets bijzonders, alles zit goed. Dus, de stoute schoenen, jawel, die staan in de schuur, aangetrokken en weer naar de ijzerhandel. Deze keer met de inmiddels versleten O ringen op zak. Iets krappere versie aangeschaft en deze er gisteren ingezet. ??? ik hoor niets ??? hoe kan dat ??? Zouden deze dan eindelijk de goeie zijn? Al rijdend en genietend van de stilte bedenk ik dat het fantastisch zou zijn als er kettingrollen zouden bestaan, waar je niet na xxx kilometer de O ringen hoeft te vervangen. Dat is toch echt zoooo 2013! Of bestaan ze al en weet ik dat niet?

Q rings

Jawel, ze zitten erop. Vandaag een dag gespendeerd aan het rijden naar Lattrop, waar Peter een steunpunt van VM.NL heeft. Wat hij zelf heeft toegevoegd, is de montage van Q rings. In de jaren 80 van de vorige eeuw had Bioracer ook zoiets bedacht, maar daar is nooit echt een vervolg op gekomen. Waarschijnlijk iets met montage op de juiste manier. De gedachte is wel revolutionair in het fietsen. Edwin heeft ze ook, Peter zelf uiteraard en inmiddels nog een paar mensen. Allemaal enthousiast, wat enigszins vreemd is, want Peter ontdekte dat hij ze niet goed heeft gemonteerd in de andere fietsen. Al doende leert men en zeker het maken van fouten helpt daarbij. Vanmiddag zijn we lang bezig geweest om het voor elkaar te krijgen. De kap eraf, dat werkt makkelijker, maar een kap van een 26 inch afhalen is toch niet zo eenvoudig als van een 20 inch. We begrepen allebei waarom de DF een luikje heeft. Maar het monteren en afstellen van de bladen en de derailleur gaat wel heel makkelijk zo. De bladen moeten de goede hoek hebben voor het beste effect. De derailleur moet opnieuw afgesteld en aangepast. Nou, dat kan je wel aan Peter overlaten! De kap er weer op is net wat lastiger als eraf. Dat ze dat bij VM.nl niet inmiddels vereenvoudigd hebben! Nog even de sporing nagelopen, die is perfect. De vermeende slag in het achterwiel mag die naam niet hebben. Dus, kort na vijven weer op huis aan. Wat rijdt dat lekker, net of je trapondersteuning hebt. Ik moet wel een paar ritten nemen om er goed aan te wennen, zo laat Peter nog weten. Welnu, ik kom er nog op terug. En.....niet allemaal tegelijk naar Peter, want hij wil er maar 1 per week doen. Voor WimH: mijn Continental Grand prix loopt nog perfect en nog maar 1 lekke band door glas.

Freewheel vast

Dat was effe schrikken vanochtend. Ik reed vrolijk weg, het was tenslotte prachtig weer, de mist was net opgetrokken. Maar, wat gebeurt er in het vooronder van de Q? Als ik even mijn benen stil hou, loopt de ketting mee. Wat kan dat nu zijn? Op een paar honderd meter van huis de Q in de berm gelegd, je rijdt tenslotte niet zomaar terug, toch? Een eerste inspectie maakt me niet veel wijzer, alleen dat het freewheel muurvast lijkt te zitten. Nou ja, dat los ik niet zomaar op in de berm. Spookbeelden door mijn hoofd dat ik niet kan fietsen en de Q naar Dronten moet. Toch maar terug naar huis, Q op de kant en het kapje bij de derailleur eraf. Tja, niets aan te doen, zo lijkt het. Geen beweging te krijgen in het freewheel. Gaan fietsen elke keer als ik zou moeten remmen blijven mee trappen is uiteraard geen optie. Dan bedenk ik, er ligt nog een bus kruipolie in de schuur. Misschien dat dit soelaas biedt. Zo gezegd, zo gedaan. Kruipolie erin gespoten, tussen de spaken door, nel langs de derailleur. Even flink draaien en het komt langzaam los. Eerst een beetje, maar langzaam steeds meer, tot het zo te zien normaal is. Bij de eerste moeizame draai hoor ik heel wat schurend en krakend geluid. Dan komt weer naar boven dat ik dit eerder had met een ATB. Bij veel vuil, door naar weer, kruipt de rotzooi waar je het eigenlijk niet hebben wil en gaat alles vast zitten. Terugkijkend heb ik al wat eerdere signalen gehad, want af en toe leek het of de ketting doorging, terwijl ik stopte met trappen. Verder geen acht op geslagen. Maar onlangs twee natte ritten gehad en daar moet het kwaad geschied zijn. Nu is kruipolie een prima eerste hulp, maar ik zal de boel toch grondiger moeten reinigen, want olie trekt ook weer vuil aan. Nu heb ik nog nooit een achterwiel uit een Q gehaald. Ik weet dat er een beschrijving staat op de site van velomobiel.nl, maar ik kan dat niet vertalen naar handelingen. Ik ben meer iemand die het moet zien, waarna ik het nooit meer vergeet. Nou ja, woensdag ga ik naar Peter de Rond, wellicht dat hij me kan helpen. Het moet erg eenvoudig zijn....... Overigens was goed te merken dat het weer goed liep. Ik had zelfs het idee dat de Q nog nooit zo soepel heeft gereden.

eerste ervaringen Continental Grand Prix

Zoals mijn vorige bericht al vermeldde, heb ik sinds deze maand een stel Continental Grand Prix om de voorwielen liggen. Na 9 ritten en een kleine 450 kilometer verder geef ik mijn eerste ervaringen prijs. Welnu, heerlijke band. Dat is smal is, 28 mm, merk je nauwelijks. Sommige mensen dachten dat het erg hobbelig rijden zou worden, omdat je met zo'n smalle band op 7,5 bar alles wel zou voelen. Nu, dat valt reuze mee. Het lijkt zelfs alsof ik minder merk dan met hard opgepompte Kojaks. Er zit een klein profiel op de band en dat zal het minimale comfort wel geven. Ik vertelde heel stoer dat ik deze band altijd op de racefiets had liggen en nauwelijks lek reed. Wel, vandaag was het raak, terwijl ik dinsdag en woensdag natte ritten heb gereden. Dat zijn toch bij uitstek omstandigheden om lek te rijden. Er zat een scherp stuk glas in. Terwijl ik de band wisselde inspecteerde ik deze ook maar eens op meerdere lekmakers. In tegenstelling tot de Kojak echter is het geen steentjeszuiger. Er blijft vrijwel niets aan plakken. Gisteren had ik dat eigenlijk ook al gedaan, omdat ik de banden heb opgepompt. Dat vond ik overigens wel opvallend, de druk was tot onder 6 bar gezakt, terwijl ik ze op 7,5 had gezet en dat ik een week tijd. Nu maar door naar 8, maximum volgens opgave fabriek is 8.5 Zou het aan de binnenbanden kunnen liggen? Het rijden gaat uitstekend. Goed weggedrag, lekker in de bochten, weinig geluid. Zoals ik eerder schreef, vergelijkbaar met de Durano plus. Nu afwachten of die ene lekke band een toevalstreffer was, of dat er meer volgen. En de levensduur, ook niet onbelangrijk. Een ander geval is het velomobiel dakje. Ik heb er een paar natte ritten mee gereden, maar het bevalt me niet. Regent het langer, zoals begin deze week, dan komt er langzamerhand toch veel water op je hoofd. En daar heb ik nu juist bescherming nodig om mijn hoorapparaten droog te houden. Dus maar verder met helm en afgeknipte capuchon, werkt uitstekend. Voor korte ritten zal het dakje prima zijn, maar die rijd ik nooit. woonwerk is ruim 40 enkele reis. Overigens zal mijn volgende aanpassing zijn dat ik ovale tandwielen laat monteren door Peter de Rond. De ervaringen daarmee klinken erg goed en hij mag tevens de kettingloop perfectioneren.