ff wennen

De nazomer duurde ook dit jaar weer enorm lang. Effecten op milieu en de toekomst van onze aardbol zijn evident. Daar zal meer aan moeten gebeuren dan tot nu toe wordt gedaan. Zo las ik net in de krant dat Nederland ergens onderaan bungelt in het rijtje. Schande voor een rijk land al het onze. Maar goed, we zijn er ook rijk mee geworden. Intensieve landbouw en veeteelt. Veel handel via de haven van Rotterdam en Schiphol, met als effect veel vrachtverkeer.
Net als Noorwegen rijk is geworden door de olie. Maar dat land investeert in ieder geval nog veel in nieuwe energie.

Maar goed, het wennen is nu aan de lagere temperaturen en vooral de mist. Wat moet ik aan, waar ligt het ook al weer?
Ik draag tijdens het fietsen een bril tegen de kou op mijn ogen. Die beslaat dus bij mist. Elke paar seconden schoon wrijven, anders zie ik niets. Een dikke muts om mijn hoofd warmte houden. Vooral mijn oren (vanwege hoorapparaten) en voorhoofd (snel last van holtes) wil ik graag goed beschermen.

De lange broek ligt nog in de kast, ondanks dat het gisteren rond het vriespunt was bij vertrek. Ik heb niet snel last van koude benen. Ook mijn voeten nog niet extra ingepakt. De voetgaten zijn nog open.

Dan de Q zelf. Voorbanden zijn voor alles geschikt: greenguards. Achter ligt de lekgevoelige Conti Speedking er nog op. Elke rit verwacht ik wel een keer lek te rijden, aar tot nu toe niets. Binnenin ligt de Michelin Protek max, maar die heeft nog geen dienst hoeven doen.

Het rijden gaat iets langzamer, nog niet heel veel. Wel opletten op het wegdek. Wegens bewerking van de grond is er door tractoren veel modder neergelegd. Tevens zie je door bladeren niet altijd de gaten in de weg.

Positief is dat het mooi is in de herfst. Al die kleuren die elke keer weer anders zijn, dat motiveert om door te blijven gaan.

Verbeteringen

Vandaag heb ik na bijna twee weken weer eens een woonwerk ritje kunnen maken. In de tussentijd was ik druk met werk, agenda liet fietsen niet toe, en klussen in huis.
Even rust kwa fietsen is op zich prima, kan het lichaam eens bijkomen. De conditie is dan maar heel even wat minder, dat trekt wel weer bij als ik 2 a 3 keer kan blijven rijden, per week dan wel te verstaan.

Het mooie van de fietspauze nu was, dat op een deel van mijn traject verbeteringen aan de bestrating zijn gedaan. De Ganzepoelweg bij Angerlo is aangepakt. Dat is dan wel weer een stukje op mijn lange traject, wat ik niet elke keer neem. Mijn lange traject is 46 kilometer. Een stuk verder bij Lathum, richting Zevenaar, is het fietspad aan beide zijden verbeterd. Op beide stukken strak en glad asfalt. Dat rijdt lekker!
Al eerder is op mijn  korte traject, via Cortenoever, Dieren en Velp, een stuk van de dijk "befietspad". Ook met heerlijk strak asfalt en mooi uitzicht over de uiterwaarden van de IJssel. Dat traject is nog niet helemaal af, tenminste, dat zag ik de laatste keer dat ik er reed. Misschien nu wel. Het laatste stukje richting Brummen was nog niet klaar, waardoor er ineens een scherpe bocht in zit. Nu ja, dat komt nog wel, of is al gereed. Binnenkort die route maar eens nemen. Het is 37 kilometer.

Andere verbeteringen wil ik binnenkort aan mijn Quest laten doen. De ketting lijkt na 40.000 kilometer aan vervanging toe. Volgend voorjaar zal er wel weer een weekje fietsen met Edwin gepland worden met klimmen er in. Dan is een bergverzet wel handig, althans een lekker klein verzet.
De remkabels laten wat slijtage zien en in de winter wil je niet worden geconfronteerd met panne.
Het achterwiel heeft een breedteslag, wat tijdens het rijden merkbaar is. Misschien ook tijd voor een nieuw wiel?
Verder zit er wat beweging achterin, zo lijkt het althans. Dat mag wat stijver, maar of het normaal is of ergens door komt, ik weet het niet. De heren in Dronten vast wel.

record, of geen record?

Sinds juni 2011 rijden we elke eerste zondag van de maand een LOL rit. De ene keer wat langer dan de andere keer, soms wat meer klimmen. Veelal rijden we slechts in provincie Gelderland, soms gaan we de grens met Overijssel over.
Elke keer, sinds de eerste twee ritten, zijn er minimaal 4 rijders, vaak rond de 7 a 8. Een enkele keer komen we boven de 10. Onze huisstatisticus W.H. houdt het nauwgezet bij. Vandaag zou het weleens een recordaantal kunnen zijn. Ware het niet dat......

Aan het weer ligt het niet. Bijna altijd is het goed weer tijdens de LOL tochten. Slechts een zeer enkele keer worden we nat. Nou ja, de open liggers dan.
Daar kan het dus niet aan liggen.
Maar wat dan wel? Wat weerhield Paul van meerijden, of Hendrie, Johan, en al die anderen die weleens mee gaan?

Volgens Arjen was het een van de mooiste LOL ritten tot nu toe. Wisten ze dat niet dan, dat daar elke keer weer grote kans op is?
Wisten ze niet dat er twee (!!) jarigen waren, waardoor de koffie met uitstekend gebak getrakteerd werd?

Nou ja, volgende maand weer een kans, hoewel in de najaar- en wintermaanden de deelnemers voornamelijk uit de vaste groep komen. Niet gek met de afstanden die sommige gasten moeten rijden om met ons mee te gaan.

Vandaag waren het er 13. Edwin, Wim (2x), Marc, Nico, Pieter Jan, Arjen, Aart, Niels, Henk, Nico, Martin en ik.
Wie completeert het recordaantal een volgende keer?

100% meer zicht

Nee, geen staaroperatie gehad, of lasering van mijn ogen. Ook geen nieuwe bril. Nee, het is eigenlijk heel simpel: de boeren in de Achterhoek zijn weer aan het oogsten en de torenhoge maisvelden verdwijnen. Dat levert eindelijk weer eens goed zicht op ons mooie coulisselandschap op. 100 % meer zicht dus. En tja, laag zitten in een Quest en hoge maisvelden gaan niet samen, eigenlijk ook niet op een gewone fiets, zo hoog als het is.

Waarom al dat mais bij ons, en in Zuid Nederland? Nou ja, de gemiddelde Nederlander wil nog steeds dagelijks zijn portie vlees op tafel. Dus die boeren "moeten" wel. Het kan natuurlijk anders, als je maar de wil hebt.

KOM 't of KOM 't niet? En.........toch geen banden?????

Net als een aantal andere velomobielers gebruik ik Strava. Leuk om je ritten bij te houden en te vergelijken met anderen. Paul schreef onlangs ook al over een bekend Strava fenomeen, de segmenten. Dat zijn kleine stukjes, soms wel wat groter tot wel 15 kilometer, waarbij je je eigen prestaties kan vergelijken met anderen. Een soort online competitie, maar dan niet terwijl je tegelijkertijd fietst.
Op mijn route zit er een die me al een tijdje bezig houdt. Het is een stukje van 700 meter, waar ik all time de 4e tijd heb staan. 54 seconden. Ik probeer al maanden dat te verbeteren en de KOM te pakken. KOM? ja, King Of Mountain. Nu zit er wel 4 meter verval in die 700 meter, een echte berg dus......
Soms kom ik tot 57 seconden, 56 was het vandaag. Waarom lukt het nu steeds net niet? Bij de startstreep, virtueel, van dit segment, kom ik net een flauwe bocht om, een klein stukje stijgend. Door mijn lage zit heb ik geen goed zicht op wat me tegemoet komt. Er is een reling die het zicht wegneemt. Er komt nogal eens een racefietser of f*cking brommer door de bocht scheuren, die hebben wel goed zicht.
Ik had bedacht dat ik met een snelheid van minimaal 40 eraan zou moeten beginnen. Vandaag was dat 35, te weinig dus.
Nu ja, de KOM staat op 50 seconden, volgende keer beter.

En waar gaat het eigenlijk over?

Ander dingetje is dat ik sinds vandaag met een andere configuratie achter rijd. Een Michelin Protek Max in mijn oude Continental Speedking.
Ik zat er al een tijdje naar te kijken. Wim Schermer heeft er al eens over geschreven, VM.NL verkoopt het ook al tegenwoordig.
Die Conti is een heerlijke band, maar niet erg lekbestendig. Ik reed er eerst met een Antiplatt in. Theo van VM.NL wist me met een heel technisch verhaal ervan te overtuigen dat dit een negatief effect heeft op de rolweerstand.
Antilekvloeistof in een normale binnenband heb ik ook al eens geprobeerd, maar wat een geknoei is dat. Daarom lijkt me die Michelin wel wat.
Voor de zekerheid wel mijn Allmotion met gewone binnenband bij me.
De maidentrip met deze configuratie beviel me uitstekend. De fantastische rijeigenschappen van de Conti merk je direct. Rolt heerlijk, accelereert goed, rolt goed door en is erg comfortabel. Bij een viaduct net ten zuiden van Doesburg kan ik testen wat het voordeel is. Daar trap ik altijd rustig omhoog om bij steeds hetzelfde punt mijn benen stil te houden om rustig naar beneden te rollen. Ik kom een paar kilometer aan snelheid hoger uit dan voorheen. Maar ja, een zwaluw brengt geen zomer.....

Vreemd gaan

Dit is mijn nieuwe aanwinst, jawel een rechtopracer, bukfiets of hoe je het ook wil noemen. Waarom? Ik hou van klimmen en dat is niets met een velomobiel. Ik hou ook van racen, dat kan uiteraard met beide fietsen.

Volgend jaar ga ik met anderen de Mont Ventoux beklimmen, tja, oude mannen in lycra, hoe heet dat ook alweer?

Het is een prachtige Cannondale CAAD 10, afgemonteerd met Ultegra, Schwalbe Ultremo bandjes erop. Ik ben eigenlijk meer fan van Continental. Vandaag kreeg ik de tip om ook eens Vittorio te proberen. Nou ja, de Ultremo's zullen het ook wel goed doen.

Het ding weegt inclusief pedalen een kleine 9 kilo. Tijdens het korte ritje van de winkel naar huis merkte ik al dat elke trap omgezet wordt in snelheid, een erg stijf frame dus.

Morgen mijn maiden trip over de Posbank naar Arnhem. Ik ben erg benieuwd.

Het ding is prima afgeleverd door onze eigen Nico.

wordt vervolgd

het gaat weer eens over........

Banden, dus. Nu zal menigeen afhaken, geen probleem:)

In mijn vorige bericht vertelde ik over de afstelling van de remmen en het schoonmaken ervan. Tevens heb ik de remkabel gesteld. Iets te strak, bleek vandaag, want ik kon de handrem niet goed vastzetten. ietsje losser dus maar dan.

Oh ja, de banden. Bij dezelfde klus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb ik een paar oude Kojaks eronder gelegd. Voorheen mijn favoriete band, tot ik bij het eerste bezoek aan Germersheim wegens verregaande slijtage van de destijds eronder liggende Kojaks een paar Durano plus banden cadeau kreeg van Schwalbe. Toen is het gedonder begonnen, want die Durano's bevielen goed. Tot ik mijn oude Q 147 inruilde en vergat die Durano's eronderuit te halen. Afijn, om een lang verhaal korter te maken: ik heb naast de Kojaks en Durano's ook nog F lites en Conti GP's en weer Durano's gebruikt.
Tot ik begin dit jaar Marathon Greenguards nam. Prima banden, lekker comfortabel en lekbestendig. Goede rolweerstand, oftewel laag!

Waarom dan toch weer die Kojaks eronder? Om weer eens te ervaren hoe deze rijden. Nou, prima hoor, zolang je op glad asfalt blijft. Mijn oude route naar Almelo had veel asfalt en weinig stukken met keien of split.
Nu is dat anders, juist veel van die vervelende stukken en daar houdt Kojak niet van. Dan wordt ie trager.

Vanavond dus maar weer omgewisseld.