testrit met kap

Wat ik er maar niet bij mijn vorige bericht aan heb toegevoegd, is dat de RIJStafette eigenlijk ook een testrit was met een geleende kap. Een van mij  medeLOLlers heeft onlangs een Q gekocht, waar een deelbare Wim S kap bij zat. Die mocht ik zaterdag lenen om te testen of het wat voor me is. Hij heeft namelijk al een kap, vandaar.

En, hoe het beviel? Uitstekend, moet ik zeggen. Ik heb eerder een Sinner kap gehad en na twee ritten weer verkocht. Ik werd er claustrofobisch van, dat heb ik nu eenmaal.
Waarom het nu wel beviel? Nou ja, het verschil is groot. Bij deze kap is het vizier rondom, zonder grote spijlen, zoals bij Sinner. Veel meer zicht dus. En deze beslaat uiteraard ook, maar is erg snel weer helder, i.t.t. de Sinner. Althans, dat is mijn beleving.


Zaterdag was een natte dag, dus ik heb de test uitvoerig kunnen doen. Wel erg warm, als je gewend bent open te rijden, het jaarrond. Kleding maar aanpassen voortaan.
Maar verder goed droog, behalve als het vizier een tikje open moet, om goed zicht te kunnen hebben. Ik denk dat het vizier niet met anti rain is bewerkt, dat moet nog gebeuren.
Verder begint het een beetje te druppen bij een flinke buis. Dat is waarschijnlijk debet aan de deelbaarheid van de kap. Iets strakker zetten, die klittenband en de soft straps vastplakken, want die beginnen hier en daar los te laten.
Ga ik dat ding opknappen dan? Ja, want ik heb het kunnen overnemen.

Bij de keuze de vorige keer heb ik me laten leiden door wat anderen destijds allemaal over de verschillende kappen schreven, plus de prijs uiteraard. Maar, net zoals met banden, moet je toch zelf uitproberen, want het is toch wel erg persoonlijk.

Wat doe je na een lange tocht?

In mijn geval wat opruimen, in de tuin rondlopen, uitslapen, blogs lezen etc. Sommigen rijden er gewoon de maandelijkse LOL rit  achteraan. Bikkel.
Anderen melden pas na 10 uur dat ze weer op deze wereld zijn.

Wat is er gebeurd dan, vraag je? Welnu, een kleine afvaardiging van LOL heeft de jaarlijkse tocht om het IJsselmeer gemaakt, dit keer in deze variant: RIJStafette . Waarom, vraag je? Nou ja, Arjen zat al een tijdje met de estafettekrans opgescheept, opgequest eigenlijk, want de krans lag in zijn Q.
Gisteren was de dag van overhandiging, in Nijeveen, bij Nazca.

Maar dat ging zomaar niet. Eerst moest er natuurlijk voorbereid worden. Een route maken (Arjen). Op de agenda zetten. Trainen. Nou ja, trainen, dat doe ik natuurlijk wekelijks door mijn wwv ritten.
Dan de laatste dagen voor de rit. Wat moet er ook al weer mee aan voedsel en drank? Spullen voor eventuele pech? Even de route goed bekijken, waar we langs gaan. Hoe kom ik op de verzamelplek? Doet mijn licht het nog ( tot nu toe nog niet in het donker gereden)? Waar is die nachtbril ook al weer? extra voeding voor de apparatuur.
Alles weer gevonden en in orde gemaakt. Q nagekeken. On y va!

Zaterdagochtend om 04.15 gaat de wekker. Eruit en snel ontbijten. 04.45 weg. Om 5 uur heb ik met Marc afgesproken bij de Oude IJsselbrug in Zutphen, samen rijden we naar Apeldoorn, Ugchelen eigenlijk. Als we daar aankomen staan Edwin en Arjen al klaar. Na een sanitaire bosstop rijden we naar de plek waar Peter ons opwacht. Ook die staat al klaar.
We zijn compleet en we rijden in een ruk naar Lelystad, waar we de traditionele stop bij de Batavia doen. Het miezert, dus een korte stop.
Het weer is sowieso niet super. Tegenwind op de heenweg, met regelmatig een korte of langere bui. Op de Houtribdijk is het een bui van begin tot eind. aankomend in Enkhuizen is het wat droger. We zijn er vroeger dan voorgaande jaren. Enkhuizen in fietsend halen we een jonge dame met capuchon op in, zij blijft hard fietsend rechts naast me rijden, waardoor ik met moeite de brug over ga, zonder haar omver te rijden. Het blijkt de juffrouw van het café waar we tot nu toe elke jaar getrakteerd werden door Pieter Jan. Helaas voor ons heeft hij bedacht dat het beter is om op zondag te trakteren :)
Zij moet nog e.e.a. doen, dus het café mist een gigantische omzet. Wij vinden om de hoek een pizzeria die ook 's ochtends vroeg open is en prima appelgebak serveert.

Verder gaat de rit, door een traditioneel saai stuk Noord Holland. Mochten we dit ooit nog een keer doen, dan moeten we hier wellicht een paar kilometer extra draaien om het leuker te maken.
Bij de Afsluitdijk draaien we dusdanig dat we de wind schuin mee hebben. Bijkomen dus, want iedereen vond het stuk Enkhuizen zwaar, saai of een van beide.

Na de dijk, waar behoorlijk wat bukkers stoempend ons tegemoet kwamen, nemen we deze keer pauze in Zurich. Bij een vrij ruim opgezet wegrestaurant met jaren 70 inrichting en dito menukaart hebben we lekker genoten van uitsmijters en kroketten.
Nu komt het betere werk, wind mee, voornamelijk en iets beter weer, lees droger. Het eerste deel Friesland gaat regelmatig langs doorgaande wegen. Kennelijk is het lastig voor de Friezen om, in dit deel van de provincie, vrijliggende fietspaden aan te leggen. het zal wel aan het vele water, meren en sloten, liggen. Met enige regelmaat hebben we een gedwongen pauze, omdat de brug open gaat voor boten.
Verder zuidelijk wordt het mooier qua landschap en fietspaden. De kop van Overijssel spant echter de kroon. Heerlijke slingerende fietspaden door een prachtig open landschap.

Rond half zes, meen ik me te herinneren, komen we aan bij Nazca in Nijeveen, alwaar we bijzonder hartelijk worden ontvangen met koffie, gebak en uiteraard een goed gesprek over ligfietsen.
Hier vindt de overhandiging van de estafettekrans plaats. Overigens is het goed voor de organisator van deze estafette om te weten dat LOL uit Zutphen komt, niet uit Zwolle. Helaas voor de liggers uit die omgeving ligt het daar op zijn gat. Zwols plat, is Zwols gat geworden.

We komen met moeite weg bij Nazca, maar we gaan toch verder. Ergens moet nog de traditionele snack genuttigd worden. Deze keer geen uitgebreide maaltijd, dat kost teveel tijd.
Na nog meer mooie slingerwegen komen we in Wijhe een snackbar tegen. Net als vorig jaar de LOL rit van september is het feest in Wijhe. Zo als het gaat in dit soort dorpen is een groot deel van de mannelijke bevolking in dusdanige staat dat zij denken zomaar in onze fietsen te mogen kijken, met de handen dan wel te verstaan en niet met de ogen. een flinke brul lost het wel weer op.

FF snacken en dan begint de afvalrace. Arjen is in Deventer thuis en haakt als eerste af, op hetzelfde punt gevolgd door Edwin en Peter. Zij horen en zien niet dat ik nog even blijf staan om een batterij te verwisselen, wat in het donker mislukt. Gelukkig heeft Marc het wel door en een minuut later en crossen we samen door nachtelijk Deventer. Net buiten Deventer, bij Epse, scheiden ook onze wegen en via Gorssel en Eefde bereik ik rond 22.30 Warnsveld.

Het bekende "moe, maar voldaan" gevoel komt over mij en na een douche en een pintje, kruip ik in bed.

En, wat doe ik nu na zo'n tocht? Niet veel meer dan wat ik aan het begin heb geschreven, hoewel ik voel aankomen dat ik na de lunch even mijn ogen sluit..............

Voorbereidingen RIJStafette

Als ik dat zo schrijf, die titel, dan lijkt het me dat we als maaltijd een RIJStafel gaan doen:)

Maar zonder dollen, de voorbereidingen zijn in volle gang. De route is bekend, de deelnemers ook evenals de startplek.
Voor een tocht van + 350 kilometer moet wel de Q nog een inspectie ondergaan. Zijn de banden nog goed, niet teveel versleten, goed op spanning? Heb ik voldoende materiaal bij me voor als er zich pech voor doet?
Nou ja, dat kan nooit veel zijn natuurlijk bij een onderhoudsarme fiets als de Q.
dan weer als altijd de worsteling om voldoende en zeker ook niet teveel voedsel en drank mee te nemen. Nee, Paul, dit keer geen jellybeans.

Het weer lijkt minder goed, zoals het er nu naar uitziet, aanstaande zaterdag. Nou ja, daar zijn onze fietsen voor gemaakt, zullen we maar zeggen. Als altijd dan weer: hoe houd ik mijn hoorapparaten droog. Door de zit/lig, wat achterover, loopt het vanzelf langs de rand van de waterdichte pet naar binnen. Dus maar eens kijken of ik de nekrol anders kan vastmaken, zodat ik meer voorover zit met mijn hoofd.

Ach, het zal enerzijds wel meevallen en anderzijds toch wel goed komen!

Dan eens een hele andere overweging, die op zich niets met deze tocht te maken heeft. Ik merk vaker dat mijn snelheid minder wordt. Toch wil ik het nog jaren volhouden om per Q naar mijn werk te gaan, liefst tot aan mijn pensioen. Dat is nog 10 jaar. De enkele reis afstand is 37 of 41 kilometer, afhankelijk van de route die ik neem. In de zomer is het natuurlijk makkelijker rijden dan in de winter. Een winterfiets dan maar?
Uiteraard lees ik ook de berichten van Jan Goddemaer. En dan denk ik wel eens, wanneer maak ik de overstap naar elektrisch ondersteund rijden? Er komt vast een moment dat ik vooral voor het optrekken en voor hellingen ondersteuning wil. Maar hoe? Een Orca? Een motor inbouwen in mijn Q? Een open trike met ondersteuning? Gisteren kwam mij een speed pedelec voorbij, met een noodgang. maar ja, rechtop fietsen vind ik geen optie.
Gelukkig is het nog lang geen urgent probleem, dus zal ik de komende jaren eens op mijn gemak alle mogelijkheden onderzoeken en vooral gebruikerservaringen doornemen.

in het ritme komen

Vakantie voorbij, werk weer gestart, dus het ritme van het dagelijkse leven is weer aanwezig. Is dat saai? Nee hoor, als je in een velomobiel naar je werk kan is dat niet saai. Zelfs niet als je vaak dezelfde route volgt. Hoewel ik wel graag wat afwissel en gelukkig kan dat ook.
Voor ik weer ging forenzen heb ik de boel even goed nagekeken, accu opgeladen, bandjes op spanning etc. Blijkt vanochtend dat mijn rechter voorband wel wat in druk is gezakt sinds zaterdag: naar 1,5 bar. Straks maar even een andere binnenband erin leggen.
3 weken bijna niet gefietst, dat doet wel wat met je conditie, hoewel het uiteindelijk wel meeviel. De rit vanochtend deels met de te slappe band ging in totaal niet snel. Die van vanmiddag al weer veel beter.
Wel een beetje teleurstellend dat het in de regen moest, na weken mooi weer........maar met mijn XL scherm en waterdichte pet is er weinig loos. Zie ik wel direct dat ik de onderkant nog 1 keer moet lamineren, want er komt nog steeds wat water via de wielkasten op de bodem. Tas wat naar achteren, dus.

En dan even voor de bandenfreaks: ik heb er toch maar weer de f lites onder liggen, voor. Waarom? Welke route ik ook kies, er zit altijd wel een flink stuk klinkerweg, split, of anderszins oneffen wegdek. Met Kojaks, favoriet op glad asfalt, of Durano plus, ondervind ik teveel vertragend effect van dit soort wegdek. de F lites lopen er soepel en bijna onmerkbaar overheen. Dan neem ik de slijtage in de bochten op de koop toe. Hoewel ik een ouder bericht op de blog van Wim Schermer las, waarin hij schreef dat zijn Q in Dronten is aangepast. Dat wordt dan t.z.t. weer een ritje Dronten. Wel benieuwd wat die aanpassing nu eigenlijk is.

Verder staan de komende ritten in het teken van de RIJStafette, onze jaarlijkse megaLOL rit einde van de zomer. Zie daarvoor de agenda op ligfiets.net. 350 op 1 dag, dus de dagen ervoor rustig aan doen of vrijdags zelfs niet fietsen. Zou me dat lukken?

Pruimen of komkommers?

Pruimentijd, of Komkommertijd? Het is zomer, dus op veel fronten rustig. Pruimen heb ik dit jaar niet in de tuin, omdat we de boom drastisch hebben moeten snoeien. Wel voor het eerst probeer ik komkommers te kweken.
Komkommertijd, dus.

Wat doe ik dan zoal? De normale woon-werk ritten. Veel bijzonders beleef ik er niet bij, behalve drukkere fietspaden in het buitengebied. Achterhoek en Liemers zijn nu eenmaal populaire fietsgebieden, en terecht, want het is mooi pedaleren.

Woensdag ben ik naar Dronten geweest, om een klein euvel aan mijn rechter rem te laten verhelpen. Dat is uiteraard prima gelukt. Minder is dat de voor de tweede keer geruilde durano + ook niet goed rond is.

Op CV heb ik nieuwe schoenen gekocht en nu heb ik na het rijden wat vaker last van mijn knieën. De plaatjes heb ik op dezelfde plek gemonteerd als bij de oude schoenen. de pijn zit net onder de knie, boven mijn scheenbeen. Lijkt op iets met de pezen. Wie weet wat dat kan zijn? Afstand tussen stoel en pedaal?
Het weerhoudt me van snel fietsen, want dan ga ik het meer voelen. Qua adem en hartslag heb ik nog voldoende over.
En dit is juist het jaargetijde voor snelheid in combinatie met genieten.

De krans is gearriveerd!

Hij ligt wat ongemakkelijk onder bij mijn stoel, maar de krans is echt overgedragen door Mooi Bennekom, in de personen van Peter en Bert.

Het was een mooie dag om een ritje te maken, niet meer zo warm als voorgaande dagen. Een lekker briesje af en toe. Geen druppel regen gehad, terwijl er wel wat was aangekondigd.

Een mooie route naar Hoenderloo gereden, waar we hadden afgesproken. De Veluwe is mooi en het was niet eens druk op de weg. Na de koffie met uiteraard appelgebak, wat we niet eens per persoon konden afrekenen, zijn we Via Deelen naar Loenen en Klarenbeek gereden. Hier en daar haken mensen dan af, om de kortste weg naar huis te nemen.

Net thuis begint het wel even pittig te plensen. Net op tijd binnen!

wat ook leuk was, is de variatie aan fietsen die er vandaag was. Kijk maar eens:

Op de voorgrond een stukje van de welbekende Quest. Dan een mooie oranjeblauwe DF, naar een Milan. Achteraan zie je nog net de open liggers.

overdracht Estafettekrans

Aanstaande zondag gaat het gebeuren, dan wordt de krans door Mooi Bennekom, in ieder geval in de persoon van Bert Hardeman, overgedragen aan LOL. Plaats van handeling zal Hoenderloo zijn, de ons bekende horecagelegenheid net buiten het dorp. Dat is de enige die op zondag open is in die omgeving, zo vroeg als wij komen :)
Tijd van handeling zal rond 11.30 uur zijn.

we zullen tijdens de tocht bespreken wanneer deze krans aan ACE overgedragen wordt, waarna velomobielclub Haayman de krans aan Zwolle zal overdoen.

Wordt vervolgd.