ja hoor, ik ga weer eens een stukkie schrijven over fietsbanden. Ik heb de laatste weken nogal verschillende banden onder de Q gehad. Medio februari bij Velomobiel.nl mooie nieuwe wielen eronder laten leggen. Ik werd daarbij verleid tot het kopen van F-lites, wat ik dan ook gedaan heb. Op de terugweg van Dronten naar Warnsveld meende ik direct te merken dat het beter reed. Lag het aan de wielen, de banden of de combi?
Eind april heb ik ze verwisseld voor Kojaks, omdat ik tijdens de Spezitour niet verrast wilde worden in scherpe bochten met de grote draaicirkel. Dat paar Kojaks had de langste rijtijd eigenlijk al achter de kiezen, want een zestal lekke banden op de heenweg was wat erg veel van het goede. Wat een goede reisvoorbereiding ;)
Op de beurs kreeg ik van Schwalbe een mooi paar Durano plus banden, waarmee ik op de terugweg geen enkel lek heb gehad. Bovendien rijden ze best comfortabel, waarschijnlijk door het laagje extra profiel wat erop zit. Maar...mijn binnenbanden zijn niet van de juiste maat, dus heb ik er zondag de F-lites weer onder gelegd. Die hebben pas een kleine 2000 km gelopen en moeten nog even mee kunnen.
Ik heb al diverse lekke banden met de F-lites gehad, zodanig dat mij eega zich afvroeg waar ik mee bezig was.
Gisteren een rit naar Zwolle, waar ons hoofdkwartier is gevestigd. Als test had ik de banden op 3 bar gezet, eens kijken wat daar het effect van is. Na twee kilometer heb ik ze weer op 4,5 gezet. ik vond ze erg stroperig rijden, ook zwaar in de bochten, maar dat laatste ervaar ik ook als de druk hoger is. Op de terugweg maar weer eens een lekke band, wat me deed besluiten er een setje nieuwe Kojaks op te leggen, die had ik nog liggen. aangekocht via ligfiets.net van iemand die stopte met ligfietsen. Jawel, die mensen zijn er ook. 4 banden voor € 50 was een koopje. Er zit ook een primo comet bij. Heb ik nog niet getest.
Vandaag een normale woonwerkrit naar Almelo. Wat een verschil met de F-lites. Lichter rijden, optrekken en sturen! Met minder moeite dezelfde snelheid, zie ik aan mijn gemiddelde hartslag, maar meer nog, ik merk het aan het rijden. En dat terwijl ik voor de derde dag achter elkaar fiets.
Ik denk dat voorlopig de strijd tussen Durano plus en Kojak zal gaan, maar dan moet ik eerst ergens 28-406 biba's zien te vinden.
Er zitten ook nadelen aan Kojaks, uiteraard. minder comfort, merkbaar bij slecht wegdek, zoals grit, klinkers en hobbels. Maar alles wegend zijn het nu toch mijn favorieten. Ook de Big Apple achter heb ik verruild voor een Kojak en vooral dat laatste is qua comfort wel inleveren. Misschien dat die band er toch weer onder gaat.
De F-lites leg ik er niet meer onder. Ik heb er drie liggen, een ook als achterband getest, die naar een nieuwe eigenaar mogen. Marc heeft zich al gemeld, hij zweert bij F-lites. Voor 2 biba's voor mijn Durano's mag je ze hebben, Marc!
dinsdag 7 mei 2013
zondag 5 mei 2013
Bevrijdingstocht LOL geslaagd
Vandaag, Bevrijdingsdag, hoe kan het ook anders, is de titel van onze LOL tocht de bevrijdingstocht. Waar wil je jezelf van bevrijden, was mijn vraag op ligfiets.net vooraf. Daarbij heb ik gevraagd of iedereen bij goed weer en in bezit van een open ligger, met deze fiets zou willen komen. Nou ja, de meesten hebben zich van hun glasvezel of carbon cocon bevrijd. Tis net Lente......
Welnu, zie hier het gevolg van deze oproep:
Lorenz is waarschijnlijk uit nieuwsgierigheid komen kijken naar de opkomst. Hij heeft geen tijd de hele tocht mee te rijden. Op deze foto blaast hij op zijn fluit om de start van de tocht te markeren ;)
Bij een tocht met veel velomobielen ziet het er inmiddels wat saai uit. Veel questen, een enkele strada of XS. wel verschillende desings, dat dan weer wel.
Welnu, dat zag er vandaag heel anders uit. Naast Lorenz was er vandaag Paul uit Dieren, in een Strada, voor het eerst bij. Heeft geen open ligger. Verder was Wim Rutten er even bij de start, kennelijk om het minivizier van Lorenz over te trekken op tekenpapier, om er zelf een uit lexan te kunnen knippen.
We verwelkomen Jeroen uit 's Heerenberg als nieuwe deelnemer, op een zelfbouw carbon lage ligger, open uiteraard. Verder verrast Arjen ons op zijn Flevobike, een oudje, waarmee hij echter nog menige RIS uitvoert!
Geen enkele open ligger is hetzelfde. Rapto, Thys, Taifun, M5, Flevo greenmachine, Fuenda en zo vergeet ik er nog wel een paar.
Hier zie je er enkele rijden, op een mooi stukje van de Veluwezoom.
Het is prachtig weer vandaag en Wim heeft een mooie route voor ons uitgezet. We rijden over Brummen naar Laag Soeren, de Lange Juffer op en pauzeren bij de Posbank. Daar is het al aardig druk met, vooral mannelijke, racefietsers. Na een prettige pauze nemen we fietspaden, wat erg wennen is op een ongeveerde open ligger, als je een Quest gewend bent. De omgeving waar we door rijden maakt echter veel goed.
Bij de Loenermark passeren we de oorlogsgraven, erg attent van Wim op 5 mei!
Ook attent is het rijden met de Nederlandse vlag, door Marc.
Al met al weer een prima tourtocht met een mooie opkomst van 11 rijders. en weer 2 nieuwelingen, die hopelijk vaker komen.
Het enige wat jammer is, betreft Nico. Doordat hij geen klikpedalen op zijn open ligger heeft, kost het hem veel energie om mee te komen. Zijn bovenbenen moeten hard werken! Hopelijk helpt zijn werkgever hem aan een paar mooie passende pedalen!
Hier zie je onze 2 nieuwe rijders, bij toeval in 1 frame. Paul legt uit wat een velomobiel is.
Welnu, zie hier het gevolg van deze oproep:
Lorenz is waarschijnlijk uit nieuwsgierigheid komen kijken naar de opkomst. Hij heeft geen tijd de hele tocht mee te rijden. Op deze foto blaast hij op zijn fluit om de start van de tocht te markeren ;)
Bij een tocht met veel velomobielen ziet het er inmiddels wat saai uit. Veel questen, een enkele strada of XS. wel verschillende desings, dat dan weer wel.
Welnu, dat zag er vandaag heel anders uit. Naast Lorenz was er vandaag Paul uit Dieren, in een Strada, voor het eerst bij. Heeft geen open ligger. Verder was Wim Rutten er even bij de start, kennelijk om het minivizier van Lorenz over te trekken op tekenpapier, om er zelf een uit lexan te kunnen knippen.
We verwelkomen Jeroen uit 's Heerenberg als nieuwe deelnemer, op een zelfbouw carbon lage ligger, open uiteraard. Verder verrast Arjen ons op zijn Flevobike, een oudje, waarmee hij echter nog menige RIS uitvoert!
Geen enkele open ligger is hetzelfde. Rapto, Thys, Taifun, M5, Flevo greenmachine, Fuenda en zo vergeet ik er nog wel een paar.
Het is prachtig weer vandaag en Wim heeft een mooie route voor ons uitgezet. We rijden over Brummen naar Laag Soeren, de Lange Juffer op en pauzeren bij de Posbank. Daar is het al aardig druk met, vooral mannelijke, racefietsers. Na een prettige pauze nemen we fietspaden, wat erg wennen is op een ongeveerde open ligger, als je een Quest gewend bent. De omgeving waar we door rijden maakt echter veel goed.
Bij de Loenermark passeren we de oorlogsgraven, erg attent van Wim op 5 mei!
Ook attent is het rijden met de Nederlandse vlag, door Marc.
Al met al weer een prima tourtocht met een mooie opkomst van 11 rijders. en weer 2 nieuwelingen, die hopelijk vaker komen.
Het enige wat jammer is, betreft Nico. Doordat hij geen klikpedalen op zijn open ligger heeft, kost het hem veel energie om mee te komen. Zijn bovenbenen moeten hard werken! Hopelijk helpt zijn werkgever hem aan een paar mooie passende pedalen!
Hier zie je onze 2 nieuwe rijders, bij toeval in 1 frame. Paul legt uit wat een velomobiel is.
vrijdag 3 mei 2013
mijlpaal
Jawel, er is er weer een, een mijlpaal. Dit keer de 20.000 kilometergrens gepasseerd. Het gebeurde onderweg tijdens de Spezitour met Marc, op de tweede dag ergens langs de Rijn. Ik heb er 's avonds een lekkere Hefe weizen op gedronken.Die smaken altijd goed daar in Duitsland, zeker na een lange fietsdag.
Het komt erop neer dat ik gemiddeld 1000 kilometer per maand rijd. De meeste kilometers zijn woonwerkverkeer, op respectabele afstand gevolgd door de LOL ritten.
Naast de Quest rijd ik bij goed weer een Taifun, waarop ik enkele honderden kilometers per jaar afleg. Komende zondag is er weer een LOL rit en het wordt prachtig weer, dus morgen de Taifun maar eens inspecteren. De Quest heeft na de Spezitour ook aandacht nodig, voor ik er maandag weer mee ga rijden. Het Duitse wegdek is niet zo mooi als het onze en dat merk je aan je snelheid en het comfort, maar ook aan slijtage, verwacht ik.
Op het blog van brandweerquest stond een mooie "handleiding" over het oppeppen van je Quest. Die zal ik eens volgen.
Maar ja, de tijd ontbreekt me soms, sinds we buiten zijn gaan wonen. Onze woning heeft aandacht nodig, een eufemisme, er moet gewoon nogal wat gebeuren. Daarnaast de tuin, een joekel van 2300 m2, waarvan een deel moestuin, en ja, het is tuinweer dus........
We willen graag goed van de tuin kunnen eten, vandaar dat er nu veel tijd in gaat zitten.
Het komt erop neer dat ik gemiddeld 1000 kilometer per maand rijd. De meeste kilometers zijn woonwerkverkeer, op respectabele afstand gevolgd door de LOL ritten.
Naast de Quest rijd ik bij goed weer een Taifun, waarop ik enkele honderden kilometers per jaar afleg. Komende zondag is er weer een LOL rit en het wordt prachtig weer, dus morgen de Taifun maar eens inspecteren. De Quest heeft na de Spezitour ook aandacht nodig, voor ik er maandag weer mee ga rijden. Het Duitse wegdek is niet zo mooi als het onze en dat merk je aan je snelheid en het comfort, maar ook aan slijtage, verwacht ik.
Op het blog van brandweerquest stond een mooie "handleiding" over het oppeppen van je Quest. Die zal ik eens volgen.
Maar ja, de tijd ontbreekt me soms, sinds we buiten zijn gaan wonen. Onze woning heeft aandacht nodig, een eufemisme, er moet gewoon nogal wat gebeuren. Daarnaast de tuin, een joekel van 2300 m2, waarvan een deel moestuin, en ja, het is tuinweer dus........
We willen graag goed van de tuin kunnen eten, vandaar dat er nu veel tijd in gaat zitten.
woensdag 1 mei 2013
Enkele foto's Spezitour
Grensovergang tussen Aalten en Bocholt
Marc heeft een hele serie foto's via Google+ geplaatst. Enkelen zullen in het volgende nummer van Ligfiets& bij ons reisverhaal staan.
dinsdag 30 april 2013
eerste impressie Spezitour
We hebben als velomobielers soms maar weinig nodig als reden om een stukje te gaan rijden. Dit keer was dat voor Marc en mij de Spezi in Germersheim. Een uitgebreide beurs met als onderwerp speciale fietsen. Wel, die stonden er volop, in allerlei soorten en maten. Velomobielen, open ligfietsen, trikes, fietsen voor gehandicapten, vouwfietsen etc. 3 hallen vol en een grote buitenplaats, bovendien een testparcours.
Donderdag 25 april om 7 uur hebben we afgesproken bij Ruurlo. We willen in 2 dagen zo dicht mogelijk bij Germersheim komen. De eerste dag rijden we naar Remagen, 220 kilometer. Nog redelijk vlak, dus goed te doen. Hoewel het in de steden van het Roergebied wel lastig rijden is. We hebben een track geleend van Werner uit Oostenrijk, die regelmatig naar Nederland fietst. Deze track voert recht door die steden, Moers, Krefeld, Keulen en nog wat meer. Veel stoplichten, dus lijkt het wel een intervaltraining. Soms is het lastig de track te volgen en moeten we draaien en keren. Navigator Marc vindt altijd weer de weg!
De tweede dag willen we ook ongeveer dezelfde afstand doen, maar dat lukt niet. Het weer wordt minder, regen en koud. Bovendien, net als de eerste dag 2 lekke banden, waarover straks meer.
We bereiken na 200 kilometer Guntersblum. Dan lijkt het nog maar 40 kilometer, uitgaande van de track, maar Marc ziet op zijn navi dat het meer is. Uiteindelijk blijkt het 475 kilometer te zijn.
De derde dag, eerste beursdag, rijden we Germersheim na een wederom regenachtige ochtend, rond 11 uur binnen. Een paar uur rondkijken, mensen spreken, waaronder trackleverancier Werner en we gaan weer op weg. Nu weten we dat het lang is, dus doortrappen. Lastig met koud en regenachtig weer zo blijkt. na 65 kilometer nemen we een hotel in Osthofen.
De volgende dag is het beter weer, in ieder geval droog. Dat rijdt een stuk makkelijker, dus we maken goede vorderingen. We nemen dezelfde overnachtingsplek als de eerste nacht. Dat is een pension in Remagen, met een aardige uitbater, die bij ons ontbijt extra broodjes levert voor onderweg.
29 april, de laatste dag dat Bea zich koningin mag noemen, rijden we in mooi weer terug. Het vordert goed, we rijden een andere route door de steden, wat meer kilometers is, maar nagenoeg zonder stoplichten, zodat het goed doorrijden is.
Rond 20 uur zijn we weer thuis. De terugweg is 485, totaal 960.
Statistieken? 6 lekke Kojaks, omdat ik slechte banden heb uitgekozen, kennelijk meer versleten dan ik dacht, zeker door de Duitse wegen, die een stuk minder comfortabel zijn dan de onze. Voordeel: op de beurs heb ik van Schwalbe 2 Durano plus meegekregen, nog niet op de markt, maar dat zal niet lang meer duren. Beursscoop volgens Wim. Geen lekke band over 485 kilometer en heerlijk rijden. Dat komt door de plus, denk ik. Een licht profiel, waardoor ze minder hard denderen dan de Kojaks. Moet wel een smallere binnenband in, die voor mijn Kojaks passen maar net.
1 kettingbreuk (Marc) wat lastig te repareren is onderweg.
1 lekke F-lite.
Goede overnachtingen en lekker eten, dat kunnen de Duisters wel.
Vriendelijke automobilisten en slechts af en toe een vervelende wandelaar die vindt dat we langzamer moeten.
Nog een keer doen? Vast wel, maar ik houd van afwisseling, dus de volgende meerdaagse gaat ergens anders heen. Een keer noordwaarts lijkt me wel wat. Zutphen-Hamburg?
Foto's volgen.
Donderdag 25 april om 7 uur hebben we afgesproken bij Ruurlo. We willen in 2 dagen zo dicht mogelijk bij Germersheim komen. De eerste dag rijden we naar Remagen, 220 kilometer. Nog redelijk vlak, dus goed te doen. Hoewel het in de steden van het Roergebied wel lastig rijden is. We hebben een track geleend van Werner uit Oostenrijk, die regelmatig naar Nederland fietst. Deze track voert recht door die steden, Moers, Krefeld, Keulen en nog wat meer. Veel stoplichten, dus lijkt het wel een intervaltraining. Soms is het lastig de track te volgen en moeten we draaien en keren. Navigator Marc vindt altijd weer de weg!
De tweede dag willen we ook ongeveer dezelfde afstand doen, maar dat lukt niet. Het weer wordt minder, regen en koud. Bovendien, net als de eerste dag 2 lekke banden, waarover straks meer.
We bereiken na 200 kilometer Guntersblum. Dan lijkt het nog maar 40 kilometer, uitgaande van de track, maar Marc ziet op zijn navi dat het meer is. Uiteindelijk blijkt het 475 kilometer te zijn.
De derde dag, eerste beursdag, rijden we Germersheim na een wederom regenachtige ochtend, rond 11 uur binnen. Een paar uur rondkijken, mensen spreken, waaronder trackleverancier Werner en we gaan weer op weg. Nu weten we dat het lang is, dus doortrappen. Lastig met koud en regenachtig weer zo blijkt. na 65 kilometer nemen we een hotel in Osthofen.
De volgende dag is het beter weer, in ieder geval droog. Dat rijdt een stuk makkelijker, dus we maken goede vorderingen. We nemen dezelfde overnachtingsplek als de eerste nacht. Dat is een pension in Remagen, met een aardige uitbater, die bij ons ontbijt extra broodjes levert voor onderweg.
29 april, de laatste dag dat Bea zich koningin mag noemen, rijden we in mooi weer terug. Het vordert goed, we rijden een andere route door de steden, wat meer kilometers is, maar nagenoeg zonder stoplichten, zodat het goed doorrijden is.
Rond 20 uur zijn we weer thuis. De terugweg is 485, totaal 960.
Statistieken? 6 lekke Kojaks, omdat ik slechte banden heb uitgekozen, kennelijk meer versleten dan ik dacht, zeker door de Duitse wegen, die een stuk minder comfortabel zijn dan de onze. Voordeel: op de beurs heb ik van Schwalbe 2 Durano plus meegekregen, nog niet op de markt, maar dat zal niet lang meer duren. Beursscoop volgens Wim. Geen lekke band over 485 kilometer en heerlijk rijden. Dat komt door de plus, denk ik. Een licht profiel, waardoor ze minder hard denderen dan de Kojaks. Moet wel een smallere binnenband in, die voor mijn Kojaks passen maar net.
1 kettingbreuk (Marc) wat lastig te repareren is onderweg.
1 lekke F-lite.
Goede overnachtingen en lekker eten, dat kunnen de Duisters wel.
Vriendelijke automobilisten en slechts af en toe een vervelende wandelaar die vindt dat we langzamer moeten.
Nog een keer doen? Vast wel, maar ik houd van afwisseling, dus de volgende meerdaagse gaat ergens anders heen. Een keer noordwaarts lijkt me wel wat. Zutphen-Hamburg?
Foto's volgen.
dinsdag 23 april 2013
bijna zover
Nog twee nachtjes slapen en dan is het zover, de reis naar Spezi. Als vandaag de bekende generale is die altijd mislukt, komt het goed. Vandaag ging het niet zo lekker, de vaart kwam er niet echt in. Lag het aan de ketting, houd dat geratel de snelheid eruit, banden te slap? Nee, de benen waren gewoon minder denk ik. Kan weleens gebeuren.
Morgen nog de laatste dingetjes halen, fiets nog een keer nakijken, banden op juiste spanning etc.
Donderdag vroeg opstaan, om 7 uur Marc bij Ruurlo ontmoeten en gaan.
Morgen nog de laatste dingetjes halen, fiets nog een keer nakijken, banden op juiste spanning etc.
Donderdag vroeg opstaan, om 7 uur Marc bij Ruurlo ontmoeten en gaan.
vrijdag 19 april 2013
je zou hem toch!
Die rij-instructeur, die op de Zutphense weg in Lochem naast me kwam rijden en me bijna van de weg drukte. Raampje open: jij moet daar rijden! Wijzend naar een hobbelige ventweg. Voor me rijdend gaat ie ook nog op de rem. Als ik hem vraag even te stoppen, rijdt ie gauw door. De leerling aan het stuur moet ook gedacht hebben......
Voor de duidelijkheid, ik mag daar rijden, binnen de bebouwde kom. Artikel 5, lid 14, toch? dat wilde ik die instructeur graag laten weten, zodat ie zijn leerlingen de juitse dingen leert en dat is niet velomobielen van de weg rijden.
Ik rij dat stukje weg, een paar honderd meter, sinds kort, omdat ik daarmee een zeer onoverzichtelijke bocht niet hoef te nemen. 1 op de 100 automobilisten laat wat merken, de rest is erg rustig en laat me begaan. Nou ja, acceptabel, op een lesgevende wegpiraat na.
Verder maar vast de Kojaks weer erop gezet, in plaats van de F-lites. Die laatste vind ik wat zwaar sturen en de bochten uiteraard...... Kojaks bevallen me toch beter. En, nee, dit is niet bedoeld om een hele bandenkeuzediscussie op gang te brengen.
Komende week ga ik met Marc per velo naar de Spezi in Germersheim. Ik verwacht dat het beter rijden is met de Kojaks. Bovendien komen de F-lites in de snelle lekkenperiode, na 2000 km. En de rit wordt zeker 900 kilometer.
Ik heb er zin in, ben erg benieuwd wat we allemaal te zien krijgen. De weersvooruitzichten zijn prima, de rit gaar grotendeels langs de Rijn, een mooi fietsgebied.
Nog even de laatste dingetjes regelen en donderdag vroeg vertrekken.
Voor de duidelijkheid, ik mag daar rijden, binnen de bebouwde kom. Artikel 5, lid 14, toch? dat wilde ik die instructeur graag laten weten, zodat ie zijn leerlingen de juitse dingen leert en dat is niet velomobielen van de weg rijden.
Ik rij dat stukje weg, een paar honderd meter, sinds kort, omdat ik daarmee een zeer onoverzichtelijke bocht niet hoef te nemen. 1 op de 100 automobilisten laat wat merken, de rest is erg rustig en laat me begaan. Nou ja, acceptabel, op een lesgevende wegpiraat na.
Verder maar vast de Kojaks weer erop gezet, in plaats van de F-lites. Die laatste vind ik wat zwaar sturen en de bochten uiteraard...... Kojaks bevallen me toch beter. En, nee, dit is niet bedoeld om een hele bandenkeuzediscussie op gang te brengen.
Komende week ga ik met Marc per velo naar de Spezi in Germersheim. Ik verwacht dat het beter rijden is met de Kojaks. Bovendien komen de F-lites in de snelle lekkenperiode, na 2000 km. En de rit wordt zeker 900 kilometer.
Ik heb er zin in, ben erg benieuwd wat we allemaal te zien krijgen. De weersvooruitzichten zijn prima, de rit gaar grotendeels langs de Rijn, een mooi fietsgebied.
Nog even de laatste dingetjes regelen en donderdag vroeg vertrekken.
Abonneren op:
Posts (Atom)