Nee, geen klachten over de lange winterperiode, hoewel ik wel meer een voorjaarsmens ben. Nee, dit gaat over een duurtraining. Vanochtend een rustige duurtraining gedaan. Hartslag op max 130 willen houden, wat over het algemeen wel gelukt is. Uiteindelijk 128 gemiddeld, met een gemiddelde snelheid van 29,5 op een afstand van 48 kilometer.
De terugweg was het de beurt van de duurtraining op hogere snelheid. Dezelfde 48 kilometer geprobeerd 140 bpm gemiddeld te draaien, wat niet is gelukt: ik ben blijven steken op 135 bpm. Gemiddelde snelheid was 34. Bij een temperatuur van 9 graden, volgens Garmin Connect, is dat een acceptabele snelheid, vind ik.
Die gemiddelde hartslag moet wel hoger kunnen, als de benen dat ook willen. Bij hogere temperaturen gaat dat wel lukken.
Die benen vonden het wel lang duren, ze waren blij met stoplichten op rood, rotondes waar ze voorrang moesten geven en kruisingen waar de rem erop moest.
maandag 18 maart 2013
vrijdag 15 maart 2013
(W)interval
Tja, daar kan je twee kanten mee op. De ene kant is de winterval, waarmee ik bedoel dat de winter eindelijk omvalt, ten gunste van de lente. Ik lees op diverse blogs en in de kranten van alles over de aanhoudende winter en het "gezeur" hierover. Sommigen vinden dat je maar moet accepteren hoe het gaat en genieten van wat er langs komt op je weg. Anderen hebben last van de aanhoudende koude en zij kunnen niet wachten tot het echt lente wordt met rokjestemperaturen. Ach ja, echte mannen........
Mij gaat het dit keer om de intervaltraining. Ik heb er al eerder over geschreven en bij #Quezzzt op zijn blog over gereageerd. Om je basissnelheid te verhogen is het goed een bepaald soort trainingsactiviteiten te doen. Drie trainingen per week zijn belangrijk, als je iets wil verbeteren aan je basissnelheid, duurtempo en uithoudingsvermogen.
1 x per week een intervaltraining, waarbij je een aantal keer kort op je maximale vermogen rijdt. Dat kan steeds langer en steeds sneller worden. Zeker als je nog (relatief) jong bent. Ik heb met mijn bijna 55 jaar niet heel veel illusies meer, ik denk nog 5 jaar enige progressie te kunnen boeken.
Dit soort training verhoogt je basissnelheid.
Dan doe je 1 x per week een duurtraining, op ongeveer 60% van je max vermogen. Bij mij is dat momenteel 130 bpm, waarbij ik met de huidige temperaturen tussen 20 en 30 gemiddeld per uur rijd. Hiermee vergroot je het uithoudingsvermogen.
Vervolgens doe je een training op 80% van je vermogen. Hiermee verhoog je je wedstrijdsnelheid.
De lengte van de trainingen is uiteraard afhankelijk van wat je wil bereiken.
Mijn enkele reisafstand wwv is 48 kilometer. Dus een duurtraining op 60% duurt ook zo lang. Een training op 80% houd ik nu niet 48 kilometer lang vol. Dat komt wel als de temperaturen stijgen, dan wordt het makkelijker.
Vandaag heb ik een intervaltraining gedaan. Met een temperatuur net boven nul is dat niet iets om lang te doen. Ik heb 5 x op max gereden, ongeveer 500 meter per keer. Voldoende, vond mijn lichaam, dus luisterde ik daar maar naar.
Wat uiteindelijk het belangrijkste is, vind ik, is dat je kan genieten van het rijden, of dat nu trainingen zijn, woonwerkritten of recreatieve ritten.
Mij gaat het dit keer om de intervaltraining. Ik heb er al eerder over geschreven en bij #Quezzzt op zijn blog over gereageerd. Om je basissnelheid te verhogen is het goed een bepaald soort trainingsactiviteiten te doen. Drie trainingen per week zijn belangrijk, als je iets wil verbeteren aan je basissnelheid, duurtempo en uithoudingsvermogen.
1 x per week een intervaltraining, waarbij je een aantal keer kort op je maximale vermogen rijdt. Dat kan steeds langer en steeds sneller worden. Zeker als je nog (relatief) jong bent. Ik heb met mijn bijna 55 jaar niet heel veel illusies meer, ik denk nog 5 jaar enige progressie te kunnen boeken.
Dit soort training verhoogt je basissnelheid.
Dan doe je 1 x per week een duurtraining, op ongeveer 60% van je max vermogen. Bij mij is dat momenteel 130 bpm, waarbij ik met de huidige temperaturen tussen 20 en 30 gemiddeld per uur rijd. Hiermee vergroot je het uithoudingsvermogen.
Vervolgens doe je een training op 80% van je vermogen. Hiermee verhoog je je wedstrijdsnelheid.
De lengte van de trainingen is uiteraard afhankelijk van wat je wil bereiken.
Mijn enkele reisafstand wwv is 48 kilometer. Dus een duurtraining op 60% duurt ook zo lang. Een training op 80% houd ik nu niet 48 kilometer lang vol. Dat komt wel als de temperaturen stijgen, dan wordt het makkelijker.
Vandaag heb ik een intervaltraining gedaan. Met een temperatuur net boven nul is dat niet iets om lang te doen. Ik heb 5 x op max gereden, ongeveer 500 meter per keer. Voldoende, vond mijn lichaam, dus luisterde ik daar maar naar.
Wat uiteindelijk het belangrijkste is, vind ik, is dat je kan genieten van het rijden, of dat nu trainingen zijn, woonwerkritten of recreatieve ritten.
donderdag 7 maart 2013
Spezi by velomobile
jawel, eind april is de Spezi weer in Germersheim. Marc en ik hebben het plan opgevat er naar toe te gaan, per velomobiel. Het is ruim 500 kilometer. In eerste instantie denken we dat in 2 dagen te doen, hoewel 3 wellicht beter is. Het is een mooie rit, veel langs de Rijn. En er is veel te zien op deze speciale fietsbeurs, zie de website. www.spezialradmesse.de
Het plan is nog niet concreet, dus we kunnen nog alle kanten op, als we maar in Germersheim uitkomen;)
1 dag op de beurs rondlopen en dan weer terug. Kamperen of pension, alles kan.
Mocht je interesse hebben om mee te gaan, laat dat dan weten.
Het plan is nog niet concreet, dus we kunnen nog alle kanten op, als we maar in Germersheim uitkomen;)
1 dag op de beurs rondlopen en dan weer terug. Kamperen of pension, alles kan.
Mocht je interesse hebben om mee te gaan, laat dat dan weten.
dinsdag 5 maart 2013
Mysterie opgelost
Tja, gewoon niet goed gekeken dus. Er lag nog een andere binnenband in de hoek en die was wel lek en goed ook. Ik begon al een beetje aan mezelf te twijfelen. Band geplakt vandaag op het werk, want ik kwam er vanmorgen vroeg pas achter dat ie er lag. Toch prettiger om een passende binnenband bij je te hebben.
Vanochtend nog lekker fris bij vertrek, net boven 0 als ik langs mijn vaste thermometer in Lochem rijd. Frisse tocht in 29,2 gemiddeld met 135 bpm hartslag gemiddeld.
Vanmiddag was dat heel anders, niet echt verrassend in dit jaargetijde. 13* Celsius. Dat betekent een gemiddelde van 32,2 en bpm 127 gemiddeld. Duidelijker kan ik het niet laten zien, dat temperatuur invloed heeft op prestaties.
Maar meer nog, het is weer genieten in shirt met korte mouw en slechts een lichte muts tegen het windgeruis in mijn oren.
Opvallend veel meer fietsforenzen met dit weer, hoewel ik altijd wel dezelfde mensen tussen Zutphen en Lochem tegenkom, in weer en wind op de bukker. Bikkels zijn het. Ook de racers komen weer de weg op. Lekkere mogelijkheden voor RIS, MIS, SIS, BIS, niet mis, dus.
Sinds mijn nieuwe wielen rijd ik met F-lites. Ik zet er binnenkort de Kojaks weer onder, om verschil te proeven.
Vanochtend nog lekker fris bij vertrek, net boven 0 als ik langs mijn vaste thermometer in Lochem rijd. Frisse tocht in 29,2 gemiddeld met 135 bpm hartslag gemiddeld.
Vanmiddag was dat heel anders, niet echt verrassend in dit jaargetijde. 13* Celsius. Dat betekent een gemiddelde van 32,2 en bpm 127 gemiddeld. Duidelijker kan ik het niet laten zien, dat temperatuur invloed heeft op prestaties.
Maar meer nog, het is weer genieten in shirt met korte mouw en slechts een lichte muts tegen het windgeruis in mijn oren.
Opvallend veel meer fietsforenzen met dit weer, hoewel ik altijd wel dezelfde mensen tussen Zutphen en Lochem tegenkom, in weer en wind op de bukker. Bikkels zijn het. Ook de racers komen weer de weg op. Lekkere mogelijkheden voor RIS, MIS, SIS, BIS, niet mis, dus.
Sinds mijn nieuwe wielen rijd ik met F-lites. Ik zet er binnenkort de Kojaks weer onder, om verschil te proeven.
maandag 4 maart 2013
Mysterieus
Gisteren weer een mooie LOL rit gemaakt, met Wim, Marc, Pieter-Jan en Nico. Uiteraard op onze bekende startplaats bij het Volkshuis in Zutphen verzameld. Ik had een tocht richting Markelo uitgezet. Zaterdag wat uitgeprobeerd via Garmin Connect en op de GPS proberen te krijgen, wat me niet is gelukt. De routes van de fietsersbond gaan er wel op. Mysterieus. Halverwege de route was mijn kaart ineens weg. Mysterieus.
Bij de start was er veel glas op straat. In het o zo rustige Zutphen gebeuren op zaterdagavond kennelijk duistere dingen. Mysterieus. Het had een lekke linker voorband tot gevolg, helaas na 100 meter al een pauze. Zojuist het lek proberen op te sporen, niet gevonden terwijl de band toch echt plat stond. 4 getuigen zijn oproepbaar. Mysterieus. Ook nog even in de Q gekeken of er wellicht nog een andere binnenband lag, je weet maar nooit, maar helaas.
Nu ja, de tocht gisteren was mooi, al zeg ik het zelf. Slingerend tussen Zutphen, Almen, Exel, Markelo en Lochem over mooie, rustige wegen. Koud was het nog wel.
In Markelo zou het Wapen open zijn, niet dus. Een andere tent verwachtte veel krantenlezers, waardoor er geen 5 koppen koffie meer af konden. Zodoende kwamen we bij zaal Haverkamp. Veel wandelpubliek, want er was een wandeltocht georganiseerd. Voornamelijk grijs publiek, ook op straat. Nu ja, veel bekijks dus weer.
Tijdens de rit nog even met Marc gesproken over zijn idee om naar Spezi te gaan. Hierbij alvast de aankondiging: eind april reizen we af. We proberen in 2 dagen er heen te rijden, een dagje rondlopen en weer in twee dagen terug. Dat worden wel lange fietsdagen, dus bespreekbaar als zich meer mensen melden, die wat kortere etappes willen. Laat het weten als je mee wilt.
Bij de start was er veel glas op straat. In het o zo rustige Zutphen gebeuren op zaterdagavond kennelijk duistere dingen. Mysterieus. Het had een lekke linker voorband tot gevolg, helaas na 100 meter al een pauze. Zojuist het lek proberen op te sporen, niet gevonden terwijl de band toch echt plat stond. 4 getuigen zijn oproepbaar. Mysterieus. Ook nog even in de Q gekeken of er wellicht nog een andere binnenband lag, je weet maar nooit, maar helaas.
Nu ja, de tocht gisteren was mooi, al zeg ik het zelf. Slingerend tussen Zutphen, Almen, Exel, Markelo en Lochem over mooie, rustige wegen. Koud was het nog wel.
In Markelo zou het Wapen open zijn, niet dus. Een andere tent verwachtte veel krantenlezers, waardoor er geen 5 koppen koffie meer af konden. Zodoende kwamen we bij zaal Haverkamp. Veel wandelpubliek, want er was een wandeltocht georganiseerd. Voornamelijk grijs publiek, ook op straat. Nu ja, veel bekijks dus weer.
Tijdens de rit nog even met Marc gesproken over zijn idee om naar Spezi te gaan. Hierbij alvast de aankondiging: eind april reizen we af. We proberen in 2 dagen er heen te rijden, een dagje rondlopen en weer in twee dagen terug. Dat worden wel lange fietsdagen, dus bespreekbaar als zich meer mensen melden, die wat kortere etappes willen. Laat het weten als je mee wilt.
vrijdag 1 maart 2013
eerste lenteritje
Het is wat rustig bij de baas momenteel, dus ik neem de vrijheid wat meer te fietsen en daardoor later te beginnen. Op mijn eerste lenteritje van 2013 heb ik daarom voor zowel de heenweg als de terugweg een andere route genomen dan gewoonlijk. Lekker tussen de landerijen door, langs molens en grote boerenerven, met flinke boerderijen. Achterhoek en Twente zijn mooi, zoals ik al eerder heb geschreven. Het voelt goed om daar lekker van te genieten.
Koud was het nog wel, net boven nul bij vertrek vanochtend en 3 graden bij thuiskomst vanavond. Maar, de zon komt eraan!
Koud was het nog wel, net boven nul bij vertrek vanochtend en 3 graden bij thuiskomst vanavond. Maar, de zon komt eraan!
maandag 25 februari 2013
Verkeerd?
Vandaag stond in het teken van verkeerd. Raar woord overigens als je het een paar keer herhaalt en je het op je in laat werken.
Het begon vanochtend al. Eens in de twee weken ga ik voor mijn werk naar Zwolle op maandag, voor het tweewekelijkse MT. Normaal gesproken per trein, eerste klasse, omdat ik onderweg werk. Ik bereid de vergadering voor door de stukken te lezen, wat goed gaat in de trein. Voor vandaag was er weinig voor te bereiden, dus nam ik mijn eigen eerste klasse, de quest.
Het was overigens al verkeerd dat ik dacht meer tijd te hebben, we zouden wat later starten dan gewoonlijk. Dat betekent dat ik vanzelf lijk te gaan tijdrekken, waardoor ik later vertrek dan zou moeten.
Ik reis normaal bijna nooit per fiets naar Zwolle, dus maar de routeplanner van de Fietsersbond erbij gepakt en kortste route gekozen. Dat ging dwars door Deventer, wat geen prettige fietsstad blijkt te zijn. Doorfietsen is er niet goed mogelijk. Verkeerde keuze, want ik had ook "onderlangs" via de IJsselkade kunnen gaan.
Na Deventer was de route mooi, maar ergens ging het toch weer fout. Ik nam een verkeerde afslag, keek niet goed op het scherm van de GPS en reed verkeerd. Achteraf gezien echt fout, want ik reed bijna terug. Veel extra kilometers, want vooraf had de route 51 km moeten zijn, waar ik er 62,5 heb gemaakt. Routeren blijkt lastig met zo'n klein scherm, zonder leesbril en zo.
Binnen de stadsgrenzen van Zwolle blijkt dat ook dat geen fietsstad is. Bij elke afslag van de weg die ik reed stond een stoplicht, en ja, je raad het al, steeds op rood. De auto gaat voor in Zwolle!
Ook verkeerd was de plek waar Q moest staan: in de kelder, vlak bij de deur waar de rookplek is. Uche, uche.
En dan de terugweg vanuit Zwolle. Ik had me voorgenomen aan de andere kant van de IJssel te rijden. Dat heb ik eerder gedaan en dat beviel me wel. Aan de rand van de stad nam ik richting Hasselt. Waarom? Ik dacht dat dit de goede richting was. Verkeerd dus, had Hattem moeten zijn. Ook nu weer extra kilometers gemaakt, ongeveer 5 teveel. Verkeerde voorbereiding dus.
Om nog eens te benadrukken dat voor mij het woord verkeerd het woord van de dag was, voegde een bijrijdster van een auto me dat nog toe. Vlak voor Voorst is een rotonde, vanuit richting Wilp. Ik neem daar de rijbaan voor auto's, omdat ik dan soepeler de rotonde kan nemen, Er zit een auto vlak achter me, wat bij mij teweeg brengt dat ik erg rustig ga doen. Beetje pesten. Op mijn gemak ga ik naar het fietspad. Auto komt naast me, raampje open, viswijf met peuk in de hand voegt me toe: ja, daar mot je zijn.
Nu steek ik wel vaker een stukje af, als ik bij punten kom waar het lastig manoeuvreren is met de Q. Vlak bij huis is dat een stukje rijweg, iets verder het fietspad tegen de richting in voor 100 meter. Het is verkeerd, maar wel makkelijk.
Ach, ik ben niet de enige. Zo kwam ik vorige week Q rijder R.V. tegen in ochen, aan de verkeerde kant van de weg, voor hem lekker makkelijk en hij gaf mij de ruimte. Zo hoort dat. Rijden en laten rijden.
Het begon vanochtend al. Eens in de twee weken ga ik voor mijn werk naar Zwolle op maandag, voor het tweewekelijkse MT. Normaal gesproken per trein, eerste klasse, omdat ik onderweg werk. Ik bereid de vergadering voor door de stukken te lezen, wat goed gaat in de trein. Voor vandaag was er weinig voor te bereiden, dus nam ik mijn eigen eerste klasse, de quest.
Het was overigens al verkeerd dat ik dacht meer tijd te hebben, we zouden wat later starten dan gewoonlijk. Dat betekent dat ik vanzelf lijk te gaan tijdrekken, waardoor ik later vertrek dan zou moeten.
Ik reis normaal bijna nooit per fiets naar Zwolle, dus maar de routeplanner van de Fietsersbond erbij gepakt en kortste route gekozen. Dat ging dwars door Deventer, wat geen prettige fietsstad blijkt te zijn. Doorfietsen is er niet goed mogelijk. Verkeerde keuze, want ik had ook "onderlangs" via de IJsselkade kunnen gaan.
Na Deventer was de route mooi, maar ergens ging het toch weer fout. Ik nam een verkeerde afslag, keek niet goed op het scherm van de GPS en reed verkeerd. Achteraf gezien echt fout, want ik reed bijna terug. Veel extra kilometers, want vooraf had de route 51 km moeten zijn, waar ik er 62,5 heb gemaakt. Routeren blijkt lastig met zo'n klein scherm, zonder leesbril en zo.
Binnen de stadsgrenzen van Zwolle blijkt dat ook dat geen fietsstad is. Bij elke afslag van de weg die ik reed stond een stoplicht, en ja, je raad het al, steeds op rood. De auto gaat voor in Zwolle!
Ook verkeerd was de plek waar Q moest staan: in de kelder, vlak bij de deur waar de rookplek is. Uche, uche.
En dan de terugweg vanuit Zwolle. Ik had me voorgenomen aan de andere kant van de IJssel te rijden. Dat heb ik eerder gedaan en dat beviel me wel. Aan de rand van de stad nam ik richting Hasselt. Waarom? Ik dacht dat dit de goede richting was. Verkeerd dus, had Hattem moeten zijn. Ook nu weer extra kilometers gemaakt, ongeveer 5 teveel. Verkeerde voorbereiding dus.
Om nog eens te benadrukken dat voor mij het woord verkeerd het woord van de dag was, voegde een bijrijdster van een auto me dat nog toe. Vlak voor Voorst is een rotonde, vanuit richting Wilp. Ik neem daar de rijbaan voor auto's, omdat ik dan soepeler de rotonde kan nemen, Er zit een auto vlak achter me, wat bij mij teweeg brengt dat ik erg rustig ga doen. Beetje pesten. Op mijn gemak ga ik naar het fietspad. Auto komt naast me, raampje open, viswijf met peuk in de hand voegt me toe: ja, daar mot je zijn.
Nu steek ik wel vaker een stukje af, als ik bij punten kom waar het lastig manoeuvreren is met de Q. Vlak bij huis is dat een stukje rijweg, iets verder het fietspad tegen de richting in voor 100 meter. Het is verkeerd, maar wel makkelijk.
Ach, ik ben niet de enige. Zo kwam ik vorige week Q rijder R.V. tegen in ochen, aan de verkeerde kant van de weg, voor hem lekker makkelijk en hij gaf mij de ruimte. Zo hoort dat. Rijden en laten rijden.
Abonneren op:
Posts (Atom)