snow patrol

Chasing cars, dat leek het wel vandaag. Zoveel auto's op de weg, die makkelijk bij te houden waren, ik heb het niet eerder meegemaakt.
Lang nagedacht of ik wel zou gaan rijden vandaag. valk voor het slapen gaan gisteravond nog weeronline.nl bekeken. De sneeuwval in de ochtend zou meevallen op mijn ww rit. Dat was ook zo, tot ik dichter bij Almelo kwam. het rijden ging echter nog goed, slechts 1o minuten langer erover gedaan, meestens door rustig te rijden, voorzichtig de bochten door enzo. Na de middag zou de sneeuwval veel minder worden.

Dat viel dus erg tegen. Het bleef maar door sneeuwen, niet erg hard, maar wel gestaag. Daarom besloot ik maar eerder terug te gaan, om zolang mogelijk in daglicht te kunnen rijden. Net na vieren vertrokken, er is altijd wel iets dat echt eerder vertrekken tegen houdt, helaas.

Er lag al een aardige laag sneeuw op mijn Q, zo'n 4 cm. Met enige spanning in mijn lijf ingestapt, het was tenslotte mijn eerste echte sneeuwrit in Q en dan 49 kilometer. Bij vertrek ging het redelijk goed, best schone wegen en fietspaden in Twente. Wel een tandje lager verzet, want je zit zo in een slip.

Na een aantal kilometers, zo'n 10, werd het al wel wat zwaarder. ik heb de Kojaks er nog op liggen voor, die snijden lekker door de verse sneeuw. Achterop een Big Apple, op 5 bar. Rijdt goed weg vanuit stilstand op een gladde weg. Op fietspaden is het wat lastig fietsen, want je ziet de berm minder goed. op deze route hebben nog weinig fietsers gereden, dus maagdelijk witte ondergrond.

Op de grens van gemeente Lochem wordt het slechter. Er is, in tegenstelling tot Twente, nog niets gedaan aan sneeuwvrij maken. Dat betekent ploeteren in verse sneeuw van 4 tot 7 cm. Wielkasten lopen vol sneeuw, blijkt in scherpere bochten. af en toe maar weet een tandje lager en dan weer hoger. Snelheid zakt tot onder 20. In Lochem zelf ook nog niets gedaan, zelfs autowegen zijn erg slecht.
Na Lochem blijft het slecht, behalve onder de bomen, dan valt het weer mee. Pas op de rotonde 500 meter van mijn huis is het fietspad geborsteld en goed berijdbaar.

Een bijzondere ervaring, zo'n eind in de sneeuw. Een half uur langer over de terugweg gedaan. Wel een voldaan gevoel: ik heb het toch maar voor elkaar. Vanochtend bij aankomst op het parkeerdek op mijn werk, zag ik al wat verbaasde gezichten van collega's.  Onderweg ook wel van die blikken: is die man wel goed snik? ja, die man is goed snik, want hij geniet van het leven!

Nu nog een mooie schaatstocht een van de komende dagen en mijn winter is niet meer stuk te krijgen.

niet altijd feest

Hoewel de dag mooi begon, met een lekker zonnetje, heb ik deze niet als feestelijk ervaren. Na een uur begon mijn snelheid te zakken. Ligt vast aan de kou, dacht ik nog. Op een stuk in Diepenheim, met klinkers, waar ik normaal rustig met 20 km/u overheen rij, kwam ik net verder dan 16, met flink trappen. Even buiten het dorp toch maar gestopt om eens te kijken wat er zou kunnen zijn. Lekke achterband dus. Niet fijn om dat in de vrieskou te hebben. 20 minuten ervoor was ik in Lochem en was het nog -9.
Er zat een kruiskopschroefje van 1 centimeter in de band. Daar kan ook een Schwalbe Marathon plus niet tegen. Met enige moeite de dader eruit en een nieuwe binnenband erin. Dan die buitenband er weer op, wat niet meevalt met de marathons. Ze zitten aardig strak om de velg en dan uiteindelijk nog niet helemaal egaal, dus rij ik met een bobbel in de band verder. Morgen maar even beter erop leggen, met siliconenspray om de buitenband er lekker in te laten glijden en op zijn plaats te laten komen.
Verder rijden ging wel weer wat makkelijker, hoewel de snelheid er niet echt inkomt. Met een kwartier meer dan normaal kom ik in Almelo aan, waar de collega's raar opkijken dat ik met de quest kom in dit weer. Het gaat toch sneeuwen! Tja, dat zien we dan wel weer. Ze kijken ook wat raar omdat ik een bivakmuts met een muts erover draag en een bril tegen de kou in mijn ogen. Dit mag wel, maar een boerka niet, raar landje.

Vanmiddag op tijd weer teruggegaan, om voor donker thuis te zijn. Met sneeuw, kou en dan in het donker 54 kilometer rijden is niet echt aantrekkelijk. Er ligt overigens in Twente en Achterhoek niet echt veel sneeuw. De terugreis gaat niet echt snel. Hoe verder het gaat, hoe langzamer ik rij. Uiteindelijk is ook mijn bidon bevroren, althans de inhoud ervan. Das niet fijn, want ik heb net een stuk kruidkoek op wat ik weg wil spoelen. Die koek was hard nodig, want de moraal was al aan het zakken. Het doet wel zijn werk, want ik voel weer energie in mijn benen.
Uiteindelijk kom ik met 20 minuten meer reistijd thuis, met stijve benen en de gedachte om zoalng het zo koud is maar de trein te nemen. Lekker comfortabel, krantje erbij, koppie koffie............maar morgen zal ik het weer anders zien.