niet altijd feest

Hoewel de dag mooi begon, met een lekker zonnetje, heb ik deze niet als feestelijk ervaren. Na een uur begon mijn snelheid te zakken. Ligt vast aan de kou, dacht ik nog. Op een stuk in Diepenheim, met klinkers, waar ik normaal rustig met 20 km/u overheen rij, kwam ik net verder dan 16, met flink trappen. Even buiten het dorp toch maar gestopt om eens te kijken wat er zou kunnen zijn. Lekke achterband dus. Niet fijn om dat in de vrieskou te hebben. 20 minuten ervoor was ik in Lochem en was het nog -9.
Er zat een kruiskopschroefje van 1 centimeter in de band. Daar kan ook een Schwalbe Marathon plus niet tegen. Met enige moeite de dader eruit en een nieuwe binnenband erin. Dan die buitenband er weer op, wat niet meevalt met de marathons. Ze zitten aardig strak om de velg en dan uiteindelijk nog niet helemaal egaal, dus rij ik met een bobbel in de band verder. Morgen maar even beter erop leggen, met siliconenspray om de buitenband er lekker in te laten glijden en op zijn plaats te laten komen.
Verder rijden ging wel weer wat makkelijker, hoewel de snelheid er niet echt inkomt. Met een kwartier meer dan normaal kom ik in Almelo aan, waar de collega's raar opkijken dat ik met de quest kom in dit weer. Het gaat toch sneeuwen! Tja, dat zien we dan wel weer. Ze kijken ook wat raar omdat ik een bivakmuts met een muts erover draag en een bril tegen de kou in mijn ogen. Dit mag wel, maar een boerka niet, raar landje.

Vanmiddag op tijd weer teruggegaan, om voor donker thuis te zijn. Met sneeuw, kou en dan in het donker 54 kilometer rijden is niet echt aantrekkelijk. Er ligt overigens in Twente en Achterhoek niet echt veel sneeuw. De terugreis gaat niet echt snel. Hoe verder het gaat, hoe langzamer ik rij. Uiteindelijk is ook mijn bidon bevroren, althans de inhoud ervan. Das niet fijn, want ik heb net een stuk kruidkoek op wat ik weg wil spoelen. Die koek was hard nodig, want de moraal was al aan het zakken. Het doet wel zijn werk, want ik voel weer energie in mijn benen.
Uiteindelijk kom ik met 20 minuten meer reistijd thuis, met stijve benen en de gedachte om zoalng het zo koud is maar de trein te nemen. Lekker comfortabel, krantje erbij, koppie koffie............maar morgen zal ik het weer anders zien.