Ja beste mensen, ik ga vandaag de helm promoten, hoewel ik het geen prettig ding vind op mijn hoofd. Maar vandaag heeft mijn Ekoi zijn nut bewezen. Bij toeval, hoewel er mensen zijn die geloven dat toeval niet bestaat, had ik vandaag eens de helm opgezet. een lichte miezerregen bij vertrek was daar debet aan. Het vizier van de Ekoi vangt de druppels op, die anders in mijn ogen zouden komen. Op mijn vaste woonwerkroute kom ik door het mooie Lochem. aan de rand van het dorp, aan Zutphense zijde, bevindt zich een middelbare school. Daar tegenover is een erg onoverzichtelijk kruispunt, voor de terugweg, maar daarover wellicht later, want ik was op de heenweg.
Wat verderop in het dorp is een rotonde, nu bekend als "plaats delict"
Van deze kant komend, de situatie niet kennend, zou je kunnen denken dat je op een rotonde komt, in de bebouwde kom, waar je voorrang hebt als fietser. Niets is echter minder waar, op ondoorgrondelijke wijze heeft een zich verkeersdeskundige wanende persoon, ingehuurd door gemeente Lochem, een verrassende variant bedacht. Je ziet op bovenstaande foto, dat ik me op een tweerichtingenweg bevind, met lichte strepen aangegeven. Nu blijkt bij nadere inspectie vanmiddag, dat van rechts komend fietsverkeer de rotonde niet hoeft te nemen op gebruikelijke driekwart wijze, maar men mag een kwart tegen het verkeer in. dat is dan op het wegdek met streepjes gemarkeerd. Van de kant komend waarvan de foto is genomen, is dat op geen enkele manier aangegeven, dus de argeloze verkeersdeelnemer kan zomaar denken dat dit een normale Nederlandse rotonde is.
Het geval wil dat ik wel vaker horden scholieren van rechts zie komen en ik neem deze rotonde dan ook met een zeer laag tempo. Vandaag was dat niet laag genoeg, een scholier die te laat bleek voor de eerste les kwam met een behoorlijke vaart door de bocht en kon mij niet meer ontwijken. Ik was niet meer in staat bij te sturen om hem voorrang te geven (hoewel ik nog niet wist dat hij daar recht op had). Met volle vaart nam hij me in de flank. Ik voelde iets zwaars over mijn hoofd gaan en even later zette ik een gehavende helm af.
Ik moet er niet aan denken wat er was gebeurd als ik de helm niet droeg. De kapotte kant is namelijk de kant waar mijn codacs hoorimplantaat in mijn hoofd zit. Je ziet aan de foto's dat juist die kant de helm gebroken is. Dat moet een flinke klap geweest zijn. Ik voel gelukkig weinig ervan, wat stijve nek, verder niets. Een lieve collega heeft vanochtend een warmtepleister gekocht, die ik een aantal uur in mijn nek heb gedragen.
jammer van de Ekoi, maar gelukkig heb ik nog een andere helm. Die gaat nu standaard mee op reis, waar ik ook heen ga met de Q. Ook die heeft overigens wat kleine schade, opmerkelijk weinig. De stormstrip zit los en in de muts zitten wat krassen. aar zal de onfortuinlijke scholier overheen gedenderd zijn.
Hij had gelukkig ook slechts last van een beurse heup. Net nog even per sms nagevraagd hoe het gaat, antwoord zal wel volgen. Zijn fiets had een stuur dat recht gezet moest worden, verder niets. Degelijke Hollandse kwaliteit denk ik dan maar.
donderdag 11 april 2013
dinsdag 9 april 2013
weersinvloeden
En nee, lezers, dit wordt geen klaagblog, dus lees rustig verder.
Vandaag de terugrit in de regen gedaan. Begonnen met een beetje gespetter, dan weer bijna droog en na Lochem gestaag meer regen, tot uiteindelijk een flinke bui. Niets mis mee na een lange droge winter. Vooral mijn nieuwe tuin is er blij mee.
Maar nu weer terug naar het fietsen. Van mijn hardlooptijd weet ik nog dat er mensen waren die blij waren met regen: dan zit er meer zuurstof in de lucht, zeiden ze. Of dat nu een volkswijsheid is of een wetenschappelijk onderbouwde opmerking, ik weet het niet.
Wat ik wel weet is dat ik had verwacht sneller te zullen rijden. De temperatuur was prima, op mijn vaste thermometer in Lochem werd 9 graden aangegeven. Toch kwam de snelheid er minder in dan ik had verwacht. s het dan zo dat nat wegdek grote invloed heeft? Is daar ooit een test mee gedaan? Wie kan er iets zinnigs over zeggen vanuit ervaring?
Overigens heeft het mijn rijgenot niets in de weg gestaan. Ook de regen niet. Lekker fris, zo'n bui, zeker in de wetenschap thuis te kunnen douchen. Echt nat ben ik niet geworden, behalve schouders en pet natuurlijk. Mijn iets vergrootte scherm ( idee gepikt van Paul van R.) heeft me behoed voor echt nat worden.
Vandaag de terugrit in de regen gedaan. Begonnen met een beetje gespetter, dan weer bijna droog en na Lochem gestaag meer regen, tot uiteindelijk een flinke bui. Niets mis mee na een lange droge winter. Vooral mijn nieuwe tuin is er blij mee.
Maar nu weer terug naar het fietsen. Van mijn hardlooptijd weet ik nog dat er mensen waren die blij waren met regen: dan zit er meer zuurstof in de lucht, zeiden ze. Of dat nu een volkswijsheid is of een wetenschappelijk onderbouwde opmerking, ik weet het niet.
Wat ik wel weet is dat ik had verwacht sneller te zullen rijden. De temperatuur was prima, op mijn vaste thermometer in Lochem werd 9 graden aangegeven. Toch kwam de snelheid er minder in dan ik had verwacht. s het dan zo dat nat wegdek grote invloed heeft? Is daar ooit een test mee gedaan? Wie kan er iets zinnigs over zeggen vanuit ervaring?
Overigens heeft het mijn rijgenot niets in de weg gestaan. Ook de regen niet. Lekker fris, zo'n bui, zeker in de wetenschap thuis te kunnen douchen. Echt nat ben ik niet geworden, behalve schouders en pet natuurlijk. Mijn iets vergrootte scherm ( idee gepikt van Paul van R.) heeft me behoed voor echt nat worden.
maandag 8 april 2013
verrast
Beste lezers,
Ik ben op verschillende manieren verrast gisteren. Natuurlijk heb ik dat over me afgeroepen door de LOL tocht de titel "verrassingstocht" mee te geven.
Ik was afgelopen zaterdag jarig, heb de double five te pakken. Zondag, de bekende eerste zondag van de maand en dus een LOL tocht, kon ik natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan. Door alle mederijders de afgelopen bijna 2 jaar met LOL ben ik aardig verwend met gezelschap, mooie ritten, tips en trucs, mooie foto's en filmpjes. Dan mag je wel eens wat terug doen.
Verrast door Marc, die een kado voor me had meegenomen. Door weer een mooi aantal van 12 rijders in velomobielen, met deze keer Johan uit Nijmegen als nieuwe gast. Hij heeft ons uitgenodigd voor een tocht bij Nijmegen op 12 mei. Gaan we dat doen mannen?? Mooie uitdaging, toch?
Ook verrast, na een uurtje fris rijden, door het mooie weer. Dat maakt een tocht altijd fijn. Blauwe lucht, mooi uitzicht vanaf de dijken. Vluchten ganzen, biddende torenvalken, duikvliegende kievitten en traag stromende IJssel maken veel goed.
De koffiepauze was ook verrassend. Een of andere niet nader te noemen slimmerik had de serveerster ingeseind dat er iemand jarig was, dus na met moeite 12 stuks appeltaart te hebben geserveerd, kwam er een mooie fakkel voor de jarige. Zie daarvoor de foto's op de blog van rastamango, verwijzing via het balkje gevolgde blogs hiernaast.
Daarna richting, maar niet over de Posbank. Via een mooi fietspad een rustige afwisselende klim. Bovenaan gekomen een nieuwe velomobielrijder gespot door Lorenz. Bonus van velomobiel.nl is onderweg, denk ik!
Na die stop ging het helaas fout. Een niet nader te noemen gastrijder reed verkeerd, terwijl hij mij de stellige indruk gaf dat hij wist hoe de afdaling van de Lange Juffer gaat. Ik was verrast door mijn enorme boosheid toen daarna door communicatieperikelen de anderen niet waren waar ik hen verwacht had. Het was, achteraf gezien, een opeenstapeling van verrassingen, die ik liever niet had gehad. Op het laatste stukje is dat door Wim en mij uitgepraat. Aan de anderen excuses voor mijn buitenproportionele boosheid, die ik niet onder stoelen of banken stak! Zie voor goede tips hiernaast op de blog van Wim. Die zullen we de volgende keer maar voorafgaand aan de rit bespreken.
Mijn all time high speed record, wat ik van plan was te breken in de afdaling, met nieuwe strakke wielen onder mijn Q, is me mooi door de neus geboord.
Toch een mooie rit geweest, de frustraties ebben wel weg en dat snelheidsrecord komt er nog wel.
Ik ben op verschillende manieren verrast gisteren. Natuurlijk heb ik dat over me afgeroepen door de LOL tocht de titel "verrassingstocht" mee te geven.
Ik was afgelopen zaterdag jarig, heb de double five te pakken. Zondag, de bekende eerste zondag van de maand en dus een LOL tocht, kon ik natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan. Door alle mederijders de afgelopen bijna 2 jaar met LOL ben ik aardig verwend met gezelschap, mooie ritten, tips en trucs, mooie foto's en filmpjes. Dan mag je wel eens wat terug doen.
Verrast door Marc, die een kado voor me had meegenomen. Door weer een mooi aantal van 12 rijders in velomobielen, met deze keer Johan uit Nijmegen als nieuwe gast. Hij heeft ons uitgenodigd voor een tocht bij Nijmegen op 12 mei. Gaan we dat doen mannen?? Mooie uitdaging, toch?
Ook verrast, na een uurtje fris rijden, door het mooie weer. Dat maakt een tocht altijd fijn. Blauwe lucht, mooi uitzicht vanaf de dijken. Vluchten ganzen, biddende torenvalken, duikvliegende kievitten en traag stromende IJssel maken veel goed.
De koffiepauze was ook verrassend. Een of andere niet nader te noemen slimmerik had de serveerster ingeseind dat er iemand jarig was, dus na met moeite 12 stuks appeltaart te hebben geserveerd, kwam er een mooie fakkel voor de jarige. Zie daarvoor de foto's op de blog van rastamango, verwijzing via het balkje gevolgde blogs hiernaast.
Daarna richting, maar niet over de Posbank. Via een mooi fietspad een rustige afwisselende klim. Bovenaan gekomen een nieuwe velomobielrijder gespot door Lorenz. Bonus van velomobiel.nl is onderweg, denk ik!
Na die stop ging het helaas fout. Een niet nader te noemen gastrijder reed verkeerd, terwijl hij mij de stellige indruk gaf dat hij wist hoe de afdaling van de Lange Juffer gaat. Ik was verrast door mijn enorme boosheid toen daarna door communicatieperikelen de anderen niet waren waar ik hen verwacht had. Het was, achteraf gezien, een opeenstapeling van verrassingen, die ik liever niet had gehad. Op het laatste stukje is dat door Wim en mij uitgepraat. Aan de anderen excuses voor mijn buitenproportionele boosheid, die ik niet onder stoelen of banken stak! Zie voor goede tips hiernaast op de blog van Wim. Die zullen we de volgende keer maar voorafgaand aan de rit bespreken.
Mijn all time high speed record, wat ik van plan was te breken in de afdaling, met nieuwe strakke wielen onder mijn Q, is me mooi door de neus geboord.
Toch een mooie rit geweest, de frustraties ebben wel weg en dat snelheidsrecord komt er nog wel.
donderdag 4 april 2013
zijwindgevoeligheid
Vandaag veel last van zijwind, met stoten probeerde de wind me van mijn rechte pad te houden. Dat is hem niet gelukt, ik bleef gelukkig rechtdoor rijden.
Het deed me onwillekeurig denken aan een autoprogramma uit de jaren 70 van de vorige eeuw. Daarin werden auto's getest op allerlei zaken. Een ervan was de zijwindgevoeligheid. Als je het nu zou zien, zou het wellicht tot flinke hilariteit leiden, zo amateuristisch zal het er nu uit zien.
Voor wie het programma niet kent, het ging als volgt. Op een stuk asfalt werden pionnen neergezet in een rechte lijn. Er werd kunstmatig wind geproduceerd en de geteste auto moest langs de pionnen rijden. De afwijking werd met een mooie witte lijn in beeld gebracht. De chauffeur mocht natuurlijk niet tegen sturen. Leuke situaties!
Met een Quest zal het ook wel hilarisch zijn om te doen, zelfs met stormstrip. Als ik niet tegen stuur, lig ik zo in de sloot. Nu zijn die momenteel erg droog, dus erg zal het niet zijn.
Het deed me onwillekeurig denken aan een autoprogramma uit de jaren 70 van de vorige eeuw. Daarin werden auto's getest op allerlei zaken. Een ervan was de zijwindgevoeligheid. Als je het nu zou zien, zou het wellicht tot flinke hilariteit leiden, zo amateuristisch zal het er nu uit zien.
Voor wie het programma niet kent, het ging als volgt. Op een stuk asfalt werden pionnen neergezet in een rechte lijn. Er werd kunstmatig wind geproduceerd en de geteste auto moest langs de pionnen rijden. De afwijking werd met een mooie witte lijn in beeld gebracht. De chauffeur mocht natuurlijk niet tegen sturen. Leuke situaties!
Met een Quest zal het ook wel hilarisch zijn om te doen, zelfs met stormstrip. Als ik niet tegen stuur, lig ik zo in de sloot. Nu zijn die momenteel erg droog, dus erg zal het niet zijn.
dinsdag 2 april 2013
van alles
Er ging van alles door mijn hoofd tijdens het wwv fietsen vandaag. Vanochtend de zonsopgang, mooi was ie. Jammer dat ik er geen plaatje van kon maken, die had ik mooi aan Paul van Roekel kunnen mailen, gezien zijn laatste post.
Verder vond ik het maar vroeg, mijn biologische klok was nog niet verzet. En koud was het ook vanochtend. Min 3 gaf de thermometer in Lochem aan. De laatste weken was het toch al wel 0 elke keer.
Vanmiddag was het heel anders. Lekker fietsweer, wind mee of schuin achter. Wel af en toe een flinke stoot als ik uit het bos de weilanden in ging. Zou het dan toch lente worden? Hij komt, hij komt, blogt Beekie.
De racefietsers komen ook weer hun holen uit, dat wordt weer lekker rissen de komende tijd. Moet dit jaar beter lukken dan vorig jaar, met mijn nieuwe wielen erin. Bij thuiskomst stond er 34,4 gemiddeld op de teller. Niet gek voor mij in deze tijd van het jaar.
Ook goed als training voor de Spezitour einde van de maand met Marc.
Er is ook weer veel te zien onderweg. Kieviten met hun mooie duikvluchten, duiven die elkaar laten zien wat ze kunnen, boeren die hun land bewerken. Alles komt tot leven, beter dan alleen die auto's op de weg. Witte reigers, straks nog de zwaluwen en het is weer compleet.
gelukkig woon ik niet in de grote stad, bijvoorbeeld Amsterdam. Als ik zie en lees hoe het daar gaat met het fietsverkeer! Ik ben dan erg blij met m'n ritjes door Achterhoek en Twente over mooie landwegen. Maar goed, dat heb ik al eerder geschreven, toch, het blijft vermeldenswaard.
Verder vond ik het maar vroeg, mijn biologische klok was nog niet verzet. En koud was het ook vanochtend. Min 3 gaf de thermometer in Lochem aan. De laatste weken was het toch al wel 0 elke keer.
Vanmiddag was het heel anders. Lekker fietsweer, wind mee of schuin achter. Wel af en toe een flinke stoot als ik uit het bos de weilanden in ging. Zou het dan toch lente worden? Hij komt, hij komt, blogt Beekie.
De racefietsers komen ook weer hun holen uit, dat wordt weer lekker rissen de komende tijd. Moet dit jaar beter lukken dan vorig jaar, met mijn nieuwe wielen erin. Bij thuiskomst stond er 34,4 gemiddeld op de teller. Niet gek voor mij in deze tijd van het jaar.
Ook goed als training voor de Spezitour einde van de maand met Marc.
Er is ook weer veel te zien onderweg. Kieviten met hun mooie duikvluchten, duiven die elkaar laten zien wat ze kunnen, boeren die hun land bewerken. Alles komt tot leven, beter dan alleen die auto's op de weg. Witte reigers, straks nog de zwaluwen en het is weer compleet.
gelukkig woon ik niet in de grote stad, bijvoorbeeld Amsterdam. Als ik zie en lees hoe het daar gaat met het fietsverkeer! Ik ben dan erg blij met m'n ritjes door Achterhoek en Twente over mooie landwegen. Maar goed, dat heb ik al eerder geschreven, toch, het blijft vermeldenswaard.
vrijdag 29 maart 2013
The wind cries, Mary.
Dat nummer van Jimi Hendrix speelt met regelmaat door mijn hoofd, de laatste weken. Prachtig nummer van de beste gitarist ooit, maar dat terzijde.
Het waait en waait maar. Dan weer 5 bft, dan weer 3 bft. Soms even 2. Altijd uit oost, noordoost, of heel soms, zuidoost. Elke ochtend dat ik per Q naar Almelo ga, heb ik hem min of meer tegen. Stevig noordoost is de minste prettige variant. Met -5 krijg ik de snelheid er niet goed in. Dan is het omarmen van wat er is en trappen, niet zeuren.
's Middags bij de terugreis is het gelukkig anders, dan heb ik hem mee. Niet dat dit heel veel scheelt, kennelijk is de lage temperatuur van meer invloed. Schuin tegen vind ik de minst prettige variant, zeker een koude. Dat heeft de grootste invloed op het rijden, merk ik.
Ach, net het weerbericht gehoord, het blijft nog zeker 10 dagen zo. Hoe ze dat zo lang vooraf kunnen voorspellen snap ik niet. Dus, wind, wordt je m'n vrind?
Gisteren op de heenweg de eerste lekke band onderweg met de F-lite gehad. Zit er nu zo'n 1400 kilometer onder, te vroeg voor een reeks lekke banden hoop ik.
Het waait en waait maar. Dan weer 5 bft, dan weer 3 bft. Soms even 2. Altijd uit oost, noordoost, of heel soms, zuidoost. Elke ochtend dat ik per Q naar Almelo ga, heb ik hem min of meer tegen. Stevig noordoost is de minste prettige variant. Met -5 krijg ik de snelheid er niet goed in. Dan is het omarmen van wat er is en trappen, niet zeuren.
's Middags bij de terugreis is het gelukkig anders, dan heb ik hem mee. Niet dat dit heel veel scheelt, kennelijk is de lage temperatuur van meer invloed. Schuin tegen vind ik de minst prettige variant, zeker een koude. Dat heeft de grootste invloed op het rijden, merk ik.
Ach, net het weerbericht gehoord, het blijft nog zeker 10 dagen zo. Hoe ze dat zo lang vooraf kunnen voorspellen snap ik niet. Dus, wind, wordt je m'n vrind?
Gisteren op de heenweg de eerste lekke band onderweg met de F-lite gehad. Zit er nu zo'n 1400 kilometer onder, te vroeg voor een reeks lekke banden hoop ik.
dinsdag 26 maart 2013
%$#$@KETTING!
Juist ja, k*tketting. Ben ik lekker op snelheid aan het komen, wil ik doorschakelen naar de grote molen voor, loopt de ketting aan de andere kant van het tandwiel eraf. En bij een Q is dat direct ellende, met zo'n lange ketting. Deze krult op, doordat de kettingspanner geen druk meer heeft loopt ie in het freewheel en voor klemt ie tussen kettingblad en derailleur.
Q op zijn kant. Oh shit. lycra moet los, ook dat nog, anders kan ik er niet bij. Nou ja, dat moet dan maar. Ik merk direct dat ik de Q, wegens verhuizing, al een tijd niet meer goed onderhouden heb. De ketting is vies, waardoor ie "plakt" aan de kettingbladen. Ik krijg hem los, maar met zwarte handen tot gevolg.
Ik krijg alles weer in orde, ben wel flink afgekoeld door de wind. Voor het vastliep reed ik lekker al een tijd boven de 35 per uur.
Nou ja, morgen maar een poetsbeurt en de voorderailleur afstellen.
Q op zijn kant. Oh shit. lycra moet los, ook dat nog, anders kan ik er niet bij. Nou ja, dat moet dan maar. Ik merk direct dat ik de Q, wegens verhuizing, al een tijd niet meer goed onderhouden heb. De ketting is vies, waardoor ie "plakt" aan de kettingbladen. Ik krijg hem los, maar met zwarte handen tot gevolg.
Ik krijg alles weer in orde, ben wel flink afgekoeld door de wind. Voor het vastliep reed ik lekker al een tijd boven de 35 per uur.
Nou ja, morgen maar een poetsbeurt en de voorderailleur afstellen.
Abonneren op:
Posts (Atom)



